Pelnora PrawoOtwórz aplikację

Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 sierpnia 2010 r., IV CNP 44/10

Sąd
Sąd Najwyższy
Sygnatura
IV CNP 44/10
Data
Forma
Postanowienie
Źródło
SAOS: System Analizy Orzeczeń Sądowych (ICM UW), dokument u źródła
Otwórz w aplikacji

Tekst

1 Sygn. akt IV CNP 44/10

POSTANOWIENIE

2 Dnia 5 sierpnia 2010 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie:

4 SSN Krzysztof Strzelczyk

5 w sprawie skargi powoda

6 o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego w G.

7 z dnia 8 października 2009 r., sygn. akt I C (…), wydanego w sprawie z powództwa J. J.

8 przeciwko Skarbowi Państwa - Sądowi Rejonowemu w G. i Sądowi Rejonowemu w G. o odszkodowanie,

9 w przedmiocie skargi na orzeczenie referendarza sądowego i wniosku o ustanowienie pełnomocnika z urzędu

10 na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 5 sierpnia 2010 r., 1) odrzuca skargę

11 2) nie obciąża kosztami postępowania wnoszącego skargę 3) przyznaje radcy prawnemu R. K. ze Skarbu Państwa - Sądu Rejonowego w G. tytułem pomocy prawnej udzielonej z urzędu skarżącemu kwotę 2700 (dwa tysiące siedemset) złotych powiększoną o należny podatek od towarów i usług

Uzasadnienie

12 Postanowieniem z dnia 4 września 2009 r. referendarz sądowy zwolnił powoda J. J. częściowo od kosztów sądowych a mianowicie od opłaty od pozwu i oddalił dalej 2

13 idący wniosek o zwolnienie od kosztów. Postanowieniem z dnia 8 października 2009 r. Sąd Rejonowy w G. na skutek skargi powoda utrzymał w mocy orzeczenie referendarza. Powód wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem powyższego postanowienia zarzucając Sądowi drugiej instancji naruszenie art. 45 ust. 1 Konstytucji RP i art. 6 Europejskiej Konwencji o Ochronie Prawa Człowieka i Podstawowych wolności. Według skarżącego wyniku wydania postanowienia przez Sąd Rejonowy został pozbawiony możliwości dochodzenia roszczenia głównego w kwocie 73.000 złotych.

14 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

15 Zgodnie z art. 4255

16 § 1 k.p.c. skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia powinna zawierać oznaczenie orzeczenia, od którego jest wniesiona, ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości lub w części, przytoczenie jej podstaw oraz ich uzasadnienie, wskazanie przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne, uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy, wykazanie, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe, a ponadto – gdy skargę wniesiono stosując art. 4241 § 2 k.p.c. - że

17 występuje wyjątkowy wypadek uzasadniający wniesienie skargi, oraz wniosek o stwierdzenie niezgodności orzeczenia z prawem.

18 Wymienione wymagania skargi mają charakter konstrukcyjny i powinny być spełnione kumulatywnie. Skarga, która nie czyni zadość tym wymogom jest dotknięta tzw. brakiem istotnym, nienaprawialnym i podlega odrzuceniu bez wzywania do jego usunięcia – art. 4248

19 § 1 k.p.c. (por. post. SN z 12 czerwca 2006 r., I CNP 21/06, nie publ., post. SN z 27 lipca 2006 r., III CNP 34/06, nie publ., post. SN z 17 stycznia 2007 r. I CNP 76/06, nie publ.).

20 Jak wskazano, na wnoszącym skargę ciąży obowiązek uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody spowodowanej przez wydanie zaskarżonego orzeczenia. Tego obowiązku skarżący oczywiście nie dopełnił już tylko dlatego, że oddalenie wniosku o dalsze zwolnienie od kosztów sądowych nie uniemożliwiało powodowi, zwolnionemu od wpisu od pozwu, dochodzenia roszczenia o odszkodowanie w wysokości 73.000 złotych.

21 Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy na podstawie art. 4248 § 1 w zw. z

22 art. 4245

23 § 1 pkt 4 k.p.c. orzekł jak w sentencji.

24 3

25 Uwzględniając sytuację majątkową skarżącego Sąd Najwyższy na podstawie art. 42412

26 k.p.c. w zw. z art. 39821

27 , 391 § 1, 102 k.p.c. nie obciążył go kosztami

28 postępowania. O kosztach pomocy prawnej udzielonej z urzędu skarżącemu Sąd Najwyższy orzekł na podstawie § 13, ust. 1 w zw. z § 6 pkt 6, 12, ust. 5 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w/s opłat za czynności radców prawnych …(Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).

Powołane przepisy

Cytowane w

Cytowane w 16 orzeczeniach.

  1. Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 kwietnia 2015 r., V CNP 56/14
  2. Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 27 marca 2015 r., I CNP 43/14
  3. Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 27 lutego 2015 r., IV CNP 49/14
  4. Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 września 2014 r., I GNP 5/14
  5. Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 maja 2014 r., V CNP 59/13
  6. Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 11 kwietnia 2014 r., V CNP 54/13
  7. Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 lutego 2014 r., II CNP 50/13
  8. Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 października 2013 r., I CNP 7/13
  9. Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 września 2013 r., V CNP 67/12
  10. Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 marca 2013 r., III CNP 6/13
  11. Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 marca 2013 r., III CNP 9/13
  12. Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 sierpnia 2012 r., IV CNP 23/12
  13. Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 lipca 2011 r., V CNP 87/10
  14. Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 marca 2011 r., II BU 7/10
  15. Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 marca 2011 r., II BU 11/10
  16. Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 marca 2011 r., II PZ 4/11