Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 28 września 2011 r., IV CNP 43/11

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 28 września 2011 r., IV CNP 43/11

Tekst

1 Sygn. akt IV CNP 43/11

POSTANOWIENIE

2 Dnia 28 września 2011 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Irena Gromska-Szuster

5 w sprawie ze skargi powódki

6 o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego

7 z dnia 31 grudnia 2010 r.,

8 w sprawie z powództwa K. S.

9 przeciwko A. S. – P.

10 o zapłatę,

11 na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

12 w dniu 28 września 2011 r.,

13 1) odrzuca skargę;

14 2) oddala wniosek pozwanej o zasądzenie kosztów

15 postępowania.

16 2

Uzasadnienie

17 Skarga powódki o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego z dnia 31 grudnia 2010 r. nie spełnia wymagania przewidzianego w art. 4245

18 § 1 pkt 3 k.p.c., bowiem nie wskazano w niej przepisów prawa, z którymi zaskarżony wyrok jest niezgodny.

19 Nie spełnia również wymagań określonych w art. 4245

20 § 1 pkt 4 i 5 k.p.c.,

21 gdyż, jak wielokrotnie wskazywał Sąd Najwyższy, pierwsze z nich jest spełnione tylko wtedy, gdy skarżący złoży oświadczenie, iż szkoda wystąpiła, wskaże jej rodzaj, rozmiar i czas powstania, wykaże, że jest ona następstwem wydania zaskarżonego orzeczenia oraz powoła lub przedstawi dowody albo inne środki uwiarygodniające jego twierdzenia w tym przedmiocie (porównaj między innymi orzeczenie z dnia 11 sierpnia 2005 r. III CNP 4/05, OSNC 2006/1/16). Natomiast wypełnienie drugiego wymagania polega na przedstawieniu przez skarżącego wyczerpującej analizy prawniczej dotyczącej możliwości zastosowania istniejących środków prawnych i wykazania w sposób nie budzący wątpliwości, że ich zastosowanie w sprawie nie było dopuszczalne lub z innych przyczyn nie mogło odnieść skutku (porównaj między innymi orzeczenia Sądu Najwyższego z dnia 27 stycznia 2006 r. III CNP 23/05, OSNC 2006/7-8/140 oraz z dnia 24 lipca 2008 r. I CNP 50/08 i z dnia 21 grudnia 2006 r. III CNP 57/06, niepubl.). Z uwagi na to, że rozpoznawana skarga nie zawiera żadnego z powyższych, niezbędnych wywodów jak również nie wskazano w niej, z którymi przepisami prawa zaskarżony wyrok jest niezgodny, Sąd Najwyższy na podstawie art. 4248

22 § 1 w zw. z art. 4245

23 § 1 pkt 3, 4 i 5 k.p.c. odrzucił skargę.

24 Wniosek strony przeciwnej o zasądzenie kosztów postępowania podlegał oddaleniu, bowiem pismo, w którym go zawarto, nazwane „odpowiedzią na skargę”, zostało zwrócone zgodnie z art. 132 § 1 k.p.c., a więc nie wywołało skutków procesowych.