Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 marca 2012 r., IV CNP 115/11

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 marca 2012 r., IV CNP 115/11

Tekst

1 Sygn. akt IV CNP 115/11

POSTANOWIENIE

2 Dnia 5 marca 2012 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Teresa Bielska-Sobkowicz

5 w sprawie ze skargi dłużnika

6 o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w G.

7 z dnia 23 czerwca 2009 r., w sprawie egzekucyjnej z wniosku wierzyciela S. K. przeciwko dłużnikowi M. Z.

8 w przedmiocie skargi dłużnika na czynności Komornika sądowego przy Sądzie Rejonowym w G.,

9 na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

10 w dniu 5 marca 2012 r.,

11 odrzuca skargę.

Uzasadnienie

12 2

13 Postanowieniem z dnia 23 czerwca 2009 r. Sąd Okręgowy w G. w sprawie egzekucyjnej z wniosku wierzyciela S. K. przeciwko dłużnikowi M. Z. w przedmiocie skargi dłużnika na czynności Komornika sądowego przy Sądzie Rejonowym w G. oddalił zażalenie dłużnika na postanowienie Sądu Rejonowego w G. z dnia 5 marca 2009 r.

14 Od wyżej wskazanego postanowienia Sądu Okręgowego dłużnik wniósł skargę o stwierdzenie jego niezgodności z prawem.

15 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

16 Z dniem 25 września 2010 r. weszła w życie ustawa z dnia 22 lipca 2010 r. o zmianie ustawy - Kodeks cywilny, ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy - Prawo upadłościowe i naprawcze (Dz. U. z 2010 r., nr 155, poz. 1037), którą znowelizowano m. in. instytucję skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, ograniczając jej zakres przedmiotowy. Nowelizacją dodano do art. 7674

17 k.p.c. § 3, zgodnie z którym w sprawach egzekucyjnych skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie przysługuje. Dłużnik wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia po dniu wejścia w życie nowelizacji, więc – wobec tego, że nowelizacja nie zawiera, ani nie jest objęta przepisami intertemporalnymi regulującymi w sposób szczególny stosowanie poprzednio obowiązujących przepisów do skarg wniesionych wobec orzeczeń wydanych w okresie obowiązywania tych przepisów – do wprowadzonych przez nią zmian w przepisach proceduralnych należy stosować ogólną zasadę, wedle której nowe przepisy stosuje się od chwili ich wejścia w życie także do zaskarżania orzeczeń wydanych wcześniej oraz do wszczętych już postępowań (tak SN m. in. w uzasadnieniu postanowienia z dnia 27 października 2010 r., sygn. akt IV CNP 61/10, nie publ.). Na taką wykładnię wskazuje również uzasadnienie projektu nowelizacji, w którym stwierdzono, że: „W związku z faktem, że uregulowania projektu zaprowadzają sytuację korzystniejszą dla osób poszkodowanych, w projekcie nie zamieszczono przepisów intertemporalnych. Przepisy projektowanej ustawy będą zatem miały zastosowanie także do orzeczeń 3

18 sądowych wydanych przed jej wejściem w życie” (druk nr 2525 z dnia 13 listopada 2009 r.). Prowadzi to do wniosku, że skarga dłużnika jest niedopuszczalna. Wobec powyższego Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji na podstawie art. 4248

19 § 1 k.p.c.

20 jw