Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 października 2026 r., II KO 114/26

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 października 2026 r., II KO 114/26

Sentencja

POSTANOWIENIE

1 Dnia 12 października 2026 r.

2 Sąd Najwyższy w składzie:

3 SSN Andrzej Tomczyk

4 w sprawie z zażalenia T.L., po rozpoznaniu 12 października 2026 r.

5 w Izbie Karnej na posiedzeniu wniosku Sądu Rejonowego Lublin-Zachód w Lublinie o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu, na podstawie art. 37 k.p.k.

6 postanowił przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w

7 Wołominie.

Uzasadnienie

8 Postanowieniem Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Mińsku Mazowieckim odmówiono wszczęcia śledztwa w sprawie zawiadomienia T.L. w sprawie przekroczenia uprawnień i niedopełnienia obowiązków w 2025 r. w L., Z. oraz innych miejscowościach przez funkcjonariuszy publicznych, w tym ustalonych sędziów i prokuratorów, w sprawach z udziałem T.L., na jego szkodę, tj. o czyn z art. 231 § 1 k.k., wobec stwierdzenia, że brak jest danych dostatecznie uzasadniających podejrzenie popełnienia czynu zabronionego.

9 Zażalenie na to postanowienie T.L. wniósł do Sądu Rejonowego Lublin- Zachód w Lublinie.

10 Sąd ten postanowieniem z 12 sierpnia 2026 r. zwrócił się do Sądu Najwyższego o przekazanie tej sprawy innemu sądowi równorzędnemu, motywując to faktem, iż w sprawie pokrzywdzonymi są wszyscy sędziowie orzekający w Sądzie Rejonowym Lublin-Zachód w Lublinie.

11 Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

12 Nie budzi wątpliwości, że stosowanie przepisu art. 37 k.p.k. ma wyjątkowy charakter z uwagi na możliwość odstąpienia od właściwości miejscowej sądu. Przekazanie sprawy powinno nastąpić jedynie w sytuacji, gdy występują realne okoliczności, które mogą zagrażać, w wypadku rozpoznania sprawy przez sąd właściwy, dobru wymiaru sprawiedliwości. Za takie okoliczności można uznać tego rodzaju sytuacje, które mogą wywierać wpływ na swobodę orzekania lub stwarzać przekonanie, nawet mylne, o braku warunków do rozpoznania sprawy w sposób obiektywny (por.: postanowienia Sądu Najwyższego z: 13 lipca 1995 r., III KO 34/95, OSNKW 1995, z. 9 -10, poz. 68 i 13 listopada 2008 r., IV KO 130/08, R-OSNKW 2008, poz. 2280).

13 Wystąpienie takich okoliczności sygnalizuje w przedmiotowej sprawie Sąd Rejonowy Lublin-Zachód w Lublinie, w sprawie bowiem pokrzywdzonymi są wszyscy sędziowie orzekający w Sądzie Rejonowym Lublin Zachód w Lublinie.

14 Tego rodzaju sytuacja bezsprzecznie w odbiorze społecznym mogłaby wywołać przekonanie o możliwości braku obiektywizmu orzekających w tej sprawie sędziów Sądu Rejonowego Lublin-Zachód w Lublinie.

15 W związku z tym Sąd Najwyższy, w pełni podzielając argumentację sądu występującego zawartą w uzasadnieniu postanowienia, przekazał sprawę dotyczącą zażalenia T.L. Sądowi Rejonowemu w Wołominie, jako równorzędnemu Sądowi Rejonowemu Lublin-Zachód w Lublinie.