Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 30 września 2014 r., II KK 245/14

wyrok Sądu Najwyższego z dnia 30 września 2014 r., II KK 245/14

Tekst

1 Sygn. akt II KK 245/14

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

2 Dnia 30 września 2014 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie:

4 SSN Andrzej Ryński (przewodniczący)

5 SSN Włodzimierz Wróbel (sprawozdawca)

6 SSN Małgorzata Gierszon

7 Protokolant Marta Brylińska

8 w sprawie E. C.,

9 obwinionej o popełnienie wykroczenia z art. 121 § 1 k.w.

10 po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu

11 w dniu 30 września 2014 r.,

12 kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść skazanego od wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w W.

13 z dnia 25 maja 2012 r.,

14 1) uchyla pkt II zaskarżonego wyroku;

15 2) obciąża Skarb Państwa kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego.

Uzasadnienie

16 Wyrokiem nakazowym z dnia 25 maja 2012 r., sygn. … 1232/12, Sąd Rejonowy w W. uznał obwinioną E. C. za winną popełnienia wykroczenia z art. 121 § 1 k.w. i wymierzył jej karę grzywny w wysokości 300 zł oraz na podstawie art. 28 § 2 k.w. w zw. z art. 121 § 3 k.w. nałożył na obwinioną 2

17 środek karny w postaci obowiązku naprawienia szkody przez zapłatę na rzecz „K. M. - KM Sp. z o.o.”

18 równowartości wyłudzonego mienia, to jest kwoty 414,30 zł.

19 Wyrok ten uprawomocnił się w dniu 7 czerwca 2012 r.

20 Od powyższego orzeczenia kasację w trybie art. 521 k.p.k. wniósł Prokurator Generalny zarzucając mu rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa materialnego - art. 28 § 2 k.w. polegające na orzeczeniu środka karnego obowiązku naprawienia szkody za czyn stypizowany w przepisie art. 121 § 1 k.w., mimo braku przepisu szczególnego, który dopuszczałby możliwość orzeczenia takiego środka.

21 Prokurator Generalny wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części. Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

22 Kasacja okazała się zasadna w stopniu umożliwiającym jej rozpoznanie na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.

23 Art. 28 § 2 k.w. stanowi wyraźnie, że środki karne przewidziane w Kodeksie wykroczeń można orzec, jeżeli są one przewidziane w przepisie szczególnym, a orzeka się je jeżeli przepis szczególny tak stanowi. E. C. została uznana za winną popełnienia wykroczenia z art. 121 § 1 k.w., który to przepis nie przewiduje możliwości orzeczenia środka karnego w postaci obowiązku naprawienia szkody.

24 Jedynie w przypadku realizacji znamion wykroczenia z art. 121 § 2 k.w. istnieje możliwość orzeczenia obowiązku zapłaty równowartości wyłudzonego mienia.

25 Wobec tego należy stwierdzić, że Sąd Rejonowy w W. orzekł wobec E. C. środek karny, mimo braku ku temu podstawy prawnej, czym rażąco naruszył przepis art. 28 § 2 k.w.

26 Mając na uwadze powyższe, należało orzec jak w sentencji.