Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 lutego 2013 r., II KK 20/13

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 lutego 2013 r., II KK 20/13

Tekst

1 Sygn. akt II KK 20/13

POSTANOWIENIE

2 Dnia 21 lutego 2013 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie:

4 SSN Tomasz Grzegorczyk

5 w sprawie J. L.

6 skazanego z art. 18 § 1 kk w zw. z art. 13 § 1 kk w zw. z art. 286 § 1 kk oraz art. 294 § 1 i in.

7 po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu

8 w dniu 21 lutego 2013 r.,

9 wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania orzeczenia zawartego w kasacji

10 od wyroku Sądu Okręgowego w W.

11 z dnia 22 maja 2012 r.,

12 utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w W.

13 z dnia 8 kwietnia 2011 r.,

14 na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. wstrzymuje wykonanie zaskarżonego orzeczenia.

Uzasadnienie

15 W kasacji, w której zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania prawomocnego orzeczenia, złożonej od wyroku Sądu Okręgowego, utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego, podniesiono zarzuty obrazy prawa procesowego, w tym m.in. dotyczące nieskorygowania w pkt 1 sentencji wyroku Sądu pierwszej instancji, kwalifikacji prawnej czynu przypisanego skazanemu, w którym to zakwalifikowano z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k., m.in. zachowanie polegające na usiłowaniu, poprzez wprowadzenie w błąd pracowników urzędu skarbowego, przez przedłożenie sfałszowanej deklaracji dla podatku VAT, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, który to czyn w ocenie skarżącego jest 2

16 przestępstwem z art. 76 § 1 k.k.s. Wprawdzie w odpowiedzi na tę kasację, prokurator Prokuratury Okręgowej wniósł o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej, a przy tym nie budzi też wątpliwości, że dla ustalenia zasadności wskazanego zarzutu kasacyjnego niezbędna jest szczegółowa analiza materiałów tej sprawy, której w tej fazie postępowania kasacyjnego nie należy przeprowadzać, to jednak nie można wykluczyć, mając na uwadze sam opis zachowania przypisanego skazanemu w tej części prawomocnego wyroku, iż zarzut ten może okazać się zasadny. Na to właśnie powołano się w uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania prawomocnego orzeczenia. Mając na uwadze, że za czyn ten orzeczono karę 3 lat pozbawienia wolności, natomiast karą łączna jest kara 3 lat i 2 miesięcy pozbawienia wolności, Sąd Najwyższy zdecydował o wstrzymaniu wykonania tego orzeczenia.