Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 grudnia 2018 r., II DSI 8/18
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 grudnia 2018 r., II DSI 8/18Otwórz w aplikacji
Sentencja
POSTANOWIENIE
1 Dnia 5 grudnia 2018 r.
2 Sąd Najwyższy w składzie:
3 SSN Adam Tomczyński
4 w sprawie prokuratora D. M. po rozpoznaniu w Izbie Dyscyplinarnej w dniu 5 grudnia 2018 r.
5 wniosku sędziego SN P. Z. w przedmiocie wyłączenia ze składu orzekającego uwzględnić wniosek sędziego P. Z. i na podstawie art.. 42 § 4 kpk w związku z art. 41 kpk. wyłączyć sędziego P. Z. od rozpoznania sprawy II DSI 8/18
Uzasadnienie
6 Sędzia P. Z. został wyznaczony do rozpoznania sprawy II DSI 8/18. W dniu 8 listopada 2018 r. złożył oświadczenie wraz z wnioskiem o wyłączenie od rozpoznania w sprawie. Sędzia P.Z. wyraźnie wskazał, że pozostaje z obwinionym w konflikcie i to od wielu lat. Taka sytuacja może wywołać uzasadnione wątpliwości zwłaszcza u obwinionego, co do obiektywizmu sędziego. Sąd podzielił ten pogląd i uwzględnił wniosek sędziego. Jakiekolwiek istotne wątpliwości, co do zaistnienia sytuacji index suspectus w przypadku wskazania tej okoliczności przez sędziego muszą być wzięte pod uwagę przez skład orzekający. To sędzia najlepiej wie i czuje, czy stosunki osobiste z podsądnym bądź stroną postępowania wpłyną lub mogą wpłynąć na obiektywizm orzekania. Nawet jeśli okoliczność taka in concreto nie wpłynie na obiektywność zapatrywania sędziego, to należy wykluczyć też sytuację, gdy strony postępowania sądowego miałyby wątpliwości co do braku bezstronności sędziego. Podkreślić też trzeba, że tego rodzaju sygnał (wniosek o wyłączenie) ze strony sędziego w zasadzie będzie skutkował wyłączeniem go od rozpoznania sprawy, chyba, że miałyby miejsce szczególne okoliczności takie jak niechęć sędziego do rozpoznania sprawy z uwagi na jej trudność, czy wręcz próbę uchylenia się od obowiązku sądzenia. Takie sytuacje będą jednak sporadyczne i żadna z tych okoliczności nie ma miejsca ad casum.
7 Z tych względów Sąd orzekł jak w sentencji.
Powołane przepisy
- Kodeks postępowania karnego, art. 41