Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 listopada 2013 r., II CZ 80/13
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 listopada 2013 r., II CZ 80/13
Tekst
1 Sygn. akt II CZ 80/13
POSTANOWIENIE
2 Dnia 22 listopada 2013 r.
3 Sąd Najwyższy w składzie:
4 SSN Krzysztof Strzelczyk (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Mirosław Bączyk
5 SSN Katarzyna Tyczka-Rote
6 w sprawie z powództwa A. L.
7 przeciwko E. L.
8 o rozwód,
9 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 22 listopada 2013 r.,
10 zażalenia powoda
11 na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […]
12 z dnia 9 kwietnia 2013 r.,
13 odrzuca zażalenie.
14 2
Uzasadnienie
15 Postanowieniem z dnia 9 kwietnia 2013 r. Sąd Apelacyjny odrzucił apelację powoda A. L. złożoną od wyroku Sądu Okręgowego w G. z dnia 12 lipca 2012 r. orzekającego rozwód. W uzasadnieniu swego postanowienia Sąd Apelacyjny podkreślił, że w postępowaniu apelacyjnym powód był reprezentowany przez fachowego pełnomocnika, a złożony wraz z apelacją wniosek o zwolnienie od kosztów postępowania apelacyjnego został oddalony. W dniu 22 stycznia 2013 r. pełnomocnikowi powoda doręczone zostało prawomocne postanowienie o oddaleniu zażalenia na odmowę zwolnienia od kosztów postępowania apelacyjnego.
16 Sąd Apelacyjny powołując się na treść art. 112 ust. 3 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych wskazał, że termin do opłacenia przez fachowego pełnomocnika powoda rozpoczął swój bieg w dniu 23 stycznia 2013 r. i upłynął z dniem 29 stycznia 2013 r. Nieprawidłowe wezwanie Sądu Okręgowego do uiszczenia opłaty od apelacji, w ocenie Sądu Apelacyjnego nie sanowało upływu terminu.
17 Powód A. L. złożył zażalenie na postanowienie o odrzuceniu apelacji, domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia w całości.
18 W zażaleniu powód podnosił rażące naruszenie art. 112 ust. 3 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych poprzez jego zastosowanie, podczas gdy powód także poza pełnomocnikiem składał apelację od zaskarżonego wyroku i w związku z tym zastosowanie w sprawie powinien mieć art. 112 ust. 2 ustawy o kosztach w sprawach cywilnych. W ocenie skarżącego, choć apelacja powoda została dołączona do apelacji jego pełnomocnika, to Sąd Okręgowy prawidłowo postąpił wzywając pełnomocnika do uiszczenia opłaty sądowej na podstawie art. 112 ust. 2 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych.
19 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
20 Zażalenie jako niedopuszczalne podlegało odrzuceniu.
21 3
22 Na podstawie art. 3941
23 § 2 k.p.c. w sprawach, w których przysługuje skarga
24 kasacyjna, zażalenie przysługuje także na postanowienie sądu drugiej instancji kończące postępowanie w sprawie, z wyjątkiem postanowień, o których mowa w art. 3981 k.p.c.
25 , a także postanowień wydanych w wyniku rozpoznania zażalenia na postanowienie sądu pierwszej instancji. Z przytoczonego przepisu wynika, że co do zasady dopuszczalność złożenia do Sądu Najwyższego zażalenia uzależniona jest od dwóch przesłanek:
26 a) charakteru kasacyjnego sprawy,
27 b) wydania przez sąd drugiej instancji postanowienia kończącego postępowanie w sprawie.
28 Dopuszczalność zażalenia zależy od kumulatywnego spełnienia obu przesłanek.
29 W odniesieniu do skargi kasacyjnej jako nadzwyczajnego środka zaskarżenia ustawodawca przyjął pewne kryteria limitujące złożenie tego środka określane w doktrynie i orzecznictwie jako ograniczenia kwotowe (rationes valoris) oraz ograniczenia przedmiotowe (rationes materiae).
30 Jednym z ograniczeń przedmiotowych jest ograniczenie wynikające z treści art. 3982
31 § 2 pkt 1 k.p.c., wedle którego skarga kasacyjna w sprawie o rozwód jest niedopuszczalna. W związku z tym również zażalenie na postanowienie sądu II instancji w przedmiocie odrzucenia apelacji w sprawie o rozwód, mimo, że jest to orzeczenie kończące postępowanie w sprawie jest niedopuszczalne (por. postanowienie Sądu Najwyższego, z dnia 15 lutego 2012 r., I CZ 14/12, niepubl.). Mając wszystko powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy na podstawie art. 3983
32 § 3 k.p.c. w zw. z art. 3941
33 § 3 k.p.c., orzekł jak w sentencji postanowienia.
34 es