Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 17 czerwca 2011 r., II CZ 30/11

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 17 czerwca 2011 r., II CZ 30/11

Tekst

1 Sygn. akt II CZ 30/11

POSTANOWIENIE

2 Dnia 17 czerwca 2011 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Dariusz Zawistowski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Zbigniew Kwaśniewski

5 SSN Marta Romańska

6 w sprawie z powództwa DGP D.

7 Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w L.

8 przeciwko Skarbowi Państwa – Ministerstwu Obrony Narodowej reprezentowanemu przez Rejonowy Zarząd Infrastruktur w S.

9 o zapłatę,

10 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym

11 w Izbie Cywilnej w dniu 17 czerwca 2011 r.,

12 zażalenia strony powodowej

13 na postanowienie o kosztach postępowania apelacyjnego zawarte w wyroku Sądu Apelacyjnego

14 z dnia 23 czerwca 2010 r.,

15 1. zmienia zaskarżone postanowienie w ten sposób, że zasądza od strony pozwanej na rzecz strony powodowej dalszą kwotę 12 317 zł (dwanaście tysięcy trzysta

16 siedemnaście);

17 2. zasądza od strony pozwanej na rzecz strony powodowej kwotę 1200 zł (tysiąc dwieście) tytułem zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego.

Uzasadnienie

18 2

19 Na skutek rozpoznania apelacji strony powodowej od wyroku Sądu Okręgowego, Sąd Apelacyjny wyrokiem z dnia 23 czerwca 2010 r. zmienił zaskarżony wyrok (punkt I) oraz zasądził od strony pozwanej na rzecz strony powodowej kwotę 5 400 zł tytułem kosztów postępowania apelacyjnego (punkt II). Postanowienie o kosztach postępowania apelacyjnego zostało zaskarżone przez stronę powodową zażaleniem, w którym wniosła o jego zmianę poprzez zasądzenie na jego rzecz dalszej kwoty – 12 317 złotych stanowiącej uiszczoną opłatę od apelacji, a także zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania zażaleniowego. Skarżący zarzucił naruszenie art. 98 § 1 k.p.c.

20 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

21 Stosownie do treści art. 98 § 1 k.p.c. strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony, do których zalicza się m.in. opłatę od apelacji. Jak wskazano w judykaturze, orzeczenie ostateczne o kosztach powinno być zupełne, tj. rozstrzygać, kto i w jakiej wysokości ponosi koszty postępowania, a więc obejmować wszystkie opłaty i wydatki poniesione w sprawie, także koszty postępowania mediacyjnego, zażaleniowego, zabezpieczającego, apelacyjnego i kasacyjnego (por. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 3 czerwca 1971 r., I CZ57/71, OSPiKA nr 6, poz. 105 i wyrok Sądu Najwyższego z dnia 30 kwietnia 1973, II CR 159/73, OSNCP 1974, nr 5, poz. 90).

22 Zaskarżone postanowienie tym wymogom nie odpowiada, albowiem nie obejmuje uiszczonej przez powoda opłaty od apelacji w wysokości 12 317 złotych, co czyni zażalenie zasadnym. Zażalenie na orzeczenie o zwrocie kosztów procesu przysługuje bowiem, także wtedy, gdy sąd uwzględnił tylko część żądanych kosztów i nie oddalił pozostałej czyli wniosku strony (por. uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 11 grudnia 1972 r., III PZP 14/72, OSNC 1972, nr 12, poz. 215). Jak wskazano w judykaturze na postanowienie uwzględniające tylko część żądanych kosztów, pomimo nieoddalenia wniosku w pozostałym zakresie, stronie przysługuje zażalenie, pomimo wejścia w życie art. 1081 k.p.c.,

23 3

24 wprowadzonego ustawą z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz.U. Nr 167, poz. 1398 ze zm.) (por. postanowienie SN z dnia 4 listopada 2010 r., IV CZ 82/10, dotychczas niepubl.).

25 W tym stanie rzeczy zażalenie powoda okazało się uzasadnione i na podstawie art. 3941

26 § 1 pkt 2 k.p.c. i art. 39816

27 k.p.c. Sąd Najwyższy zmienił

28 zaskarżone postanowienie, w ten sposób, że zasądził od strony pozwanej na rzecz strony powodowej dalszą kwotę 12 317 złotych. Sąd Najwyższy zasądził również od strony pozwanej na rzecz strony powodowej kwotę 1 200 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego przed Sądem Najwyższym, stosownie do treści § 12 ust. 2 pkt 2 w zw. z § 6 pkt 5 rozporządzenia z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1349 z późn. zm.).