Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 kwietnia 2010 r., II CZ 30/10

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 kwietnia 2010 r., II CZ 30/10

Tekst

1 Sygn. akt II CZ 30/10

POSTANOWIENIE

2 Dnia 22 kwietnia 2010 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie:

4 SSN Zbigniew Kwaśniewski (przewodniczący)

5 SSN Dariusz Dończyk

6 SSN Bogumiła Ustjanicz (sprawozdawca)

7 w sprawie z powództwa Z. A.

8 przeciwko W. A. i F. A.

9 o ustalenie i stwierdzenie nieważności umowy,

10 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym

11 w Izbie Cywilnej w dniu 22 kwietnia 2010 r.,

12 zażalenia pozwanych

13 na postanowienie Sądu Apelacyjnego

14 z dnia 2 grudnia 2009 r., sygn. akt I ACa (…),

15 odrzuca zażalenie.

Uzasadnienie

16 Zaskarżonym postanowieniem Sąd Apelacyjny odrzucił zażalenie pozwanych W. A. i F. A. na postanowienie tego Sądu z dnia 24 września 2009 r. z uwagi na to, że nie zostało sporządzone przez pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym, stosownie do art. 871

17 § 1 k.p.c.

18 W zażaleniu sporządzonym osobiście i wniesionym do Sądu Apelacyjnego w Poznaniu pozwani podnieśli, że nie zgadzają się z kwestionowanym postanowieniem i jego uzasadnieniem, a nadto wskazali, że ustanowiony przez Sąd adwokat odmówił sporządzenia zażalenia. Domagali się uchylenia go i przyjęcia wniosku o przywrócenie 2

19 terminu do złożenia skargi o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 26 maja 1999 r. oraz przyjęcia tej skargi. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

20 Zażalenie podlegało odrzuceniu, ponieważ sporządzone zostało przez osoby, które nie mają zdolności postulacyjnej do wnoszenia środków zaskarżenia do Sądu Najwyższego. Powoływany wielokrotnie przez Sąd Apelacyjny przepis art. 871 § 1 k.p.c.

21 jednoznacznie przewiduje, że w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych. Wniesienie zażalenia przez nieuprawniony podmiot, niezależnie od przyczyn, które do tego doprowadziły skutkuje odrzuceniem go, jako niedopuszczalnego. Skutek odrzucenia odnosi się również do pisma, które nie zostało skierowane do właściwego Sądu.

22 Z powyższych względów zażalenie zostało odrzucone w oparciu o art. 394 § 3 w związku z art. 3941

23 § 3, art. 370 i art. 39821

24 k.p.c.