Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 3 lutego 2005 r., II CZ 164/04

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 3 lutego 2005 r., II CZ 164/04

Tekst

1 Sygn. akt II CZ 164/04

POSTANOWIENIE

2 Dnia 3 lutego 2005 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie:

4 SSN Antoni Górski (przewodniczący)

5 SSN Bronisław Czech (sprawozdawca)

6 SSN Maria Grzelka

7 w sprawie z powództwa S. S.

8 przeciwko (…) Zakładowi Ubezpieczeń Spółce Akcyjnej w W. Inspektorat w K. o zapłatę,

9 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 3 lutego 2005 r., zażalenia powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 15 września 2004 r., sygn. akt I ACa (…), I WCK (…)

10 uchyla zaskarżone postanowienie.

Uzasadnienie

11 Zaskarżonym postanowieniem Sąd Apelacyjny w poznaniu odrzucił kasację powoda od wyroku tego Sądu z dnia 15 września 2004 r. przyjmując, że nie przedstawia ona okoliczności uzasadniających jej rozpoznanie (art. 3935 k.p.c. w zw.

12 z art. 3933

13 § 1 pkt 3 k.p.c.).

14 Powód w zażaleniu wniósł o uchylenie tego postanowienia.

15 Pozwany wniósł o oddalenie zażalenia.

16 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

17 Wstępna kontrola kasacji – sprawowana przez Sąd drugiej instancji (art. 3935 k.p.c.) – obejmuje wszystkie ustawowe przesłanki warunkujące dopuszczalność i skuteczność wniesienia kasacji (art. 3933

18 § 1 i 2 k.p.c.). Obejmuje ona także

19 2

20 przedstawienie okoliczności uzasadniających rozpoznanie kasacji, stosownie do wymagań określonych w art. 393 k.p.c.

21 Sąd, który wydał zaskarżone orzeczenie jest władny do dokonania oceny dopuszczalności kasacji w aspekcie wymagań formalnych i konstrukcyjnych. Uchyla się natomiast spod jego kontroli poddanie osądowi merytorycznej zasadności przytoczonych przez stronę skarżącą okoliczności o których mowa w art. 3933 § 1

22 pkt 3 k.p.c. Praktyka taka stanowiłaby pozaustawowe poszerzenie prerogatyw sądu drugiej instancji w toku wstępnego badania kasacji, stosownie do art. 3935 k.p.c.

23 Skarżący trafnie zarzuca, że kasacja zawiera element wymagany przez w art. 3933

24 § 1 pkt 3 k.p.c. Na stronie drugiej kasacji powołuje się bowiem na oczywiste naruszenie prawa i zarzut ten stara się jakoś uzasadnić. Przytoczony fragment kasacji odpowiada konstrukcyjnemu wymaganiu art. 3933

25 § 1 pkt 3 k.p.c., natomiast ocena, czy merytorycznie, rzeczywiście przedstawia on okoliczności, które uzasadniają przyjęcie kasacji do rozpoznania (art. 393 k.p.c.) należy do Sądu Najwyższego, a nie do Sądu drugiej instancji. Dlatego Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji (art. 386 § 4 k.p.c. w zw. z art. 39318

26 § 1 i § 3 k.p.c.).