Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 marca 2009 r., II CZ 15/09

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 marca 2009 r., II CZ 15/09

Tekst

1 Sygn. akt II CZ 15/09

POSTANOWIENIE

2 Dnia 20 marca 2009 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Dariusz Zawistowski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Józef Frąckowiak

5 SSN Krzysztof Pietrzykowski

6 w sprawie z wniosku S.Ś. (wierzyciela i nabywcy licytacyjnego) przy uczestnictwie Stowarzyszenia "R." (dłużnika i dotychczasowego właściciela nieruchomości)

7 o wpis prawa własności,

8 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 20 marca 2009 r.,

9 zażalenia dłużnika

10 na postanowienie Sądu Okręgowego w K.

11 z dnia 4 grudnia 2008 r., sygn. akt [...],

12 oddala zażalenie.

13 2

Uzasadnienie

14 Sąd Okręgowy w K. postanowieniem z dnia 4 grudnia 2008 r. odrzucił skargę kasacyjną uczestnika postępowania wniesioną na postanowienie tego Sądu z dnia 29 sierpnia 2008 r., uznając ją za niedopuszczalną z tego względu, że postanowienie sądu drugiej instancji oddalające zażalenie na postanowienie o sprostowaniu usterki wpisu przez sąd nie ma charakteru postanowienia co do istoty sprawy i kończącego postępowanie w sprawie.

15 W zażaleniu na to postanowienie skarżący zarzucił naruszenie art. 5191 § 1

16 k.p.c. i wniósł o jego uchylenie.

17 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

18 Sąd Rejonowy w S. w dniu 26 września 2006 r. dokonał wpisu w księdze wieczystej, powołując jako jego podstawę postanowienia z dnia 18 października 2004 r. o udzieleniu przybicia na rzecz wnioskodawcy i 16 czerwca 2005 r., o przysądzeniu na jego rzecz własności nieruchomości. Postanowieniem z dnia 13 maja 2008 r. Sąd Rejonowy w S. sprostował omyłkę dotyczącą wpisu z dnia 26 września 2006 r. w zakresie mylnie wskazanych orzeczeń sądowych stanowiących podstawę wpisu. Zażalenie uczestnika postępowania na to postanowienie zostało oddalone postanowieniem Sądu Okręgowego w K. z dnia 29 sierpnia 2008 r., które z kolei uczestnik postępowania zaskarżył skargą kasacyjną. W jego ocenie postanowienie Sądu Rejonowego w S. z dnia 13 maja 2008 r. miało za przedmiot „zniesienie wadliwego orzeczenia" i tym samym Sąd Okręgowy oddalając zażalenie orzekł ostatecznie co do istoty sprawy, faktycznie kończąc w tym zakresie postępowanie w sprawie. Powyższa ocena skarżącego nie jest uzasadniona. Nie może budzić wątpliwości, że orzeczenie sądu prostujące oczywiste pomyłki, wydane na podstawie art. 350 § 1 k.p.c. nie ma charakteru postanowienia co do istoty sprawy w rozumieniu art. 5191

19 § 1 k.p.c. W postępowaniu

20 wieczystoksięgowym podobną rolę, co art. 350 § 1 k.p.c., pełni art. 62613 § 2 k.p.c.,

21 który zezwala na sprostowanie tego rodzaju usterek wpisu, które nie mogą wywołać niezgodności treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym. W świetle tego przepisu nie jest wyłączone sprostowanie usterki wpisu w księdze wieczystej 3

22 dotyczącego powołania podstawy dokonania wpisu, w tych wypadkach, gdy wpis został dokonany zgodnie z rzeczywistym stanem prawnym. Skarżący nie kwestionuje zaś, że powołane w postanowieniu z dnia 13 maja 2008 r.

23 postanowienie Sądu Rejonowego w S. z dnia 19 kwietnia 2006 r. stanowiło podstawę wpisu dokonanego 26 września 2006 r. Postanowienie z dnia 13 maja 2008 r. o sprostowaniu omyłki dotyczącej podstawy wpisu dokonanego w dniu 26 września 2006 r. nie miało zatem za przedmiot „zniesienie wadliwego wpisu", jak zarzucał skarżący, lecz stanowiło czynność określoną w art. 62613 § 2 k.p.c.

24 Usprawiedliwiona była zatem ocena Sądu Okręgowego, że na wydane w tym zakresie postanowienie skarga kasacyjna nie przysługuje.

25 Z przyczyn wyżej wskazanych zażalenie było pozbawione uzasadnionych podstaw i podlegało oddaleniu na podstawie art. 3941

26 § 3 i 39814

27 k.p.c.