Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 grudnia 2011 r., II CZ 135/11

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 grudnia 2011 r., II CZ 135/11

Tekst

1 Sygn. akt II CZ 135/11

POSTANOWIENIE

2 Dnia 15 grudnia 2011 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Grzegorz Misiurek (przewodniczący)

5 SSN Teresa Bielska-Sobkowicz (sprawozdawca)

6 SSN Zbigniew Kwaśniewski

7 w sprawie z powództwa A. S.

8 przeciwko W. Ł., K. K.,

9 A. S. i J. S.

10 o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym

11 w Izbie Cywilnej w dniu 15 grudnia 2011 r.,

12 zażalenia pozwanego K. K.

13 na postanowienie Sądu Okręgowego

14 z dnia 4 kwietnia 2011 r.,

15 oddala zażalenie.

16 2

Uzasadnienie

17 Postanowieniem z dnia 4 kwietnia 2011 r. Sąd Okręgowy w sprawie z powództwa A. S. przeciwko W. Ł., K. K., A. S. i J. S. o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym oddalił wnioski pozwanych o wyłączenie sędziego Sądu Okręgowego B. Ł.

18 Sąd Okręgowy wskazał, że SSO B. Ł. nie została wyznaczona do rozpoznania sprawy 1474/10, więc wnioski o jej wyłączenie są bezprzedmiotowe i już z tego względu powinny być oddalone. Nie istnieje też podstawa do wyłączenia sędziego z ustawy wskazana w art. 48 § 1 pkt 5 k.p.c. ani nie zachodzą okoliczności tego rodzaju, że mogłyby wywołać uzasadnione wątpliwości co do bezstronności tego sędziego. Sam fakt, wskazywany jako uzasadnienie wniosku o wyłączenie, że sędzia brała udział w wydaniu postanowienia w przedmiocie zażalenia na postanowienie o udzieleniu powodowi zabezpieczenia oraz jej znajomość sprawy nie przesądza o braku bezstronności. Okoliczność, iż sędzia prezentuje określony pogląd co do rozumienia określonych przepisów nie oznacza, że nie jest ona bezstronna.

19 Pozwany K. K. wniósł zażalenie na powyższe postanowienie wnosząc o jego zmianę i wyłączenie SSO B. Ł. od rozpoznania sprawy, zarzucając naruszenie art. 49 k.p.c. poprzez błędną wykładnię i przyjęcie, że nie istnieją okoliczności tego rodzaju, że mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego w sprawie.

20 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

21 Zgodnie z art. 49 k.p.c. niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 48 k.p.c., sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego w danej sprawie. Z przepisu tego wynika, że orzeczenie o wyłączeniu jest niezbędne zawsze wtedy, gdy przynajmniej u jednej ze stron powstało choćby subiektywne, ale uzasadnione wątpienie o bezstronności sędziego 3

22 (wyrok SN z 24 lipca 2009 r., II CSK 61/09, nie publ.; postanowienia SN z 29 października 1993 r., I CO 37/93, nie publ.; z 4 grudnia 1969 r., I CZ 124/69, nie publ.). Takiego przeświadczenia nie uzasadnia sam udział sędziego, który nie brał udziału w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, we wcześniejszych etapach postępowania w danej sprawie, jak również w ściśle z nią związanym incydentalnym postępowaniu o udzielenie zabezpieczenia powództwa.

23 Skarżący, zarzucając sędziemu brak bezstronności z tej przyczyny, że w postanowieniu w przedmiocie zabezpieczenia powództwa wyraziła określony pogląd prawny, nie dostrzega różnicy pomiędzy osobistym poglądem sędziego, a stanowiskiem sądu. Uzasadnienie orzeczenia odzwierciedla stanowisko sądu, które może, ale nie musi, być tożsame z poglądem uczestniczącego w składzie sądu sędziego. Wyrażany przez członka składu orzekającego pogląd co do rozstrzygnięcia objęty jest tajemnicą i nie jest stronom ujawniany, o ile sędzia nie złożył zdania odrębnego. Taka sytuacja nie miała miejsca. Wyrażane przez skarżącego wątpliwości odnośnie do braku bezstronności sędziego nie znajdują uzasadnienia.

24 Wobec powyższego, na podstawie art. 39814

25 w zw. z art. 3941

26 § 3 k.p.c.,

27 Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.