Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 11 stycznia 2007 r., II CZ 114/06

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 11 stycznia 2007 r., II CZ 114/06

Tekst

1 Sygn. akt II CZ 114/06

POSTANOWIENIE

2 Dnia 11 stycznia 2007 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Gerard Bieniek (przewodniczący)

5 SSN Antoni Górski (sprawozdawca)

6 SSN Barbara Myszka

7 w sprawie skargi S. L.

8 o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w P. z dnia 31 grudnia 2004 r.,

9 wydanego w sprawie ze skargi S. L.

10 przy uczestnictwie Gminy B.

11 o wznowienie postępowania w sprawie I Ns …/69

12 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym

13 w Izbie Cywilnej w dniu 11 stycznia 2007 r.,

14 zażalenia skarżącego

15 na postanowienie Sądu Okręgowego w P.

16 z dnia 23 sierpnia 2006 r.,

17 oddala zażalenie.

18 2

Uzasadnienie

19 Postanowieniem z dnia 23 sierpnia 2006 r. Sąd Okręgowy odrzucił zażalenie powoda S. L. na postanowienie z 28 lipca 2006 r. o odrzuceniu zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, a to z powodu nieuiszczenia należnej opłaty sądowej. W zażaleniu na to postanowienie powód wniósł o jego uchylenie. Zarzucił naruszenie art. 99 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. Nr 167, poz. 1398).

20 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

21 Ustawodawca obejmując zażalenie do Sądu Najwyższego przymusem adwokacko-radcowskim (art. 3941

22 w związku z art. 3941

23 § 3 k.p.c.), postawił temu

24 środkowi odwoławczemu wysokie wymagania profesjonalne, wśród których jest prawidłowe, zwięzłe, zawierające argumentację jurydyczną, uzasadnienie wniosku (por. postanowienie SN z dnia 18 kwietnia 2001 r., III CZ 12/01, niepubl.). Jakkolwiek zażalenie powoda nie zawiera wyraźnego uzasadnienia zarzutu, to należy stwierdzić, że opiera się ono na twierdzeniu powoda, iż zażalenie nie podlega opłacie jako oczywiście uzasadnione (art. 99 u.k.s.c.).

25 Zgodnie z art. 19 ust. 3 pkt 2 u.k.s.c. od zażalenia przedmiocie środka zaskarżenia pobiera się piątą część opłaty, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Stosowna opłata pobierana jest także od zażalenia w przypadku twierdzenia przez stronę o jego oczywistej zasadności (art. 99 u.k.s.c.). Od powyższego obowiązku nie zwalnia samo powołanie się na oczywistą zasadność tego zażalenia (por. postanowienie SN z 5 października 2006 r., IV CZ 70/06, niepubl.), gdyż ocena w tym przedmiocie należy do sądu.

26 Oznacza to, że w świetle obowiązującej ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, powód uchybił obowiązkowi uiszczenia stosownej opłaty od zażalenia na postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 23 sierpnia 2006 r. Skutki nieuiszczenia opłat od środków odwoławczych wnoszonych przez profesjonalnych pełnomocników określa art. 1302 § 3 k.p.c. Stosownie

27 3

28 do tego przepisu sąd odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty wniesione przez profesjonalnego pełnomocnika środki odwoławcze lub środki zaskarżenia (apelację, zażalenie, skargę kasacyjną, skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, sprzeciw od wyroku zaocznego, zarzuty od nakazu zapłaty, skargę na orzeczenie referendarza sądowego) podlegające opłacie w wysokości stałej lub stosunkowej obliczonej od wskazanej przez stronę wartości przedmiotu zaskarżenia.

29 Z powyższych względów zażalenie podlega oddaleniu (art. 39814 i 3941

30 § 3

31 k.p.c.).

32 db