Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 grudnia 2011 r., II CZ 113/11

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 grudnia 2011 r., II CZ 113/11

Tekst

1 Sygn. akt II CZ 113/11

POSTANOWIENIE

2 Dnia 15 grudnia 2011 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Grzegorz Misiurek (przewodniczący)

5 SSN Teresa Bielska-Sobkowicz

6 SSN Zbigniew Kwaśniewski (sprawozdawca)

7 w sprawie z powództwa J. C.

8 przeciwko Spółdzielni Mieszkaniowej "C." w P.

9 o zobowiązanie do złożenia oświadczenia woli,

10 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym

11 w Izbie Cywilnej w dniu 15 grudnia 2011 r.,

12 zażalenia strony pozwanej

13 na postanowienie Sądu Apelacyjnego

14 z dnia 13 maja 2011 r.,

15 odrzuca zażalenie.

16 2

Uzasadnienie

17 Postanowieniem z dnia 13 maja 2011 r. Sąd Apelacyjny, działając na podstawie art. 182 § 1 k.p.c. umorzył postępowanie apelacyjne (k. 126), wskazując w jego uzasadnieniu, że wniosek o podjęcie postępowania, zawieszonego na zgodny wniosek stron w dniu 25 marca 2010 r. (k. 121), nie został zgłoszony w ciągu roku od daty postanowienia o zawieszeniu.

18 W zażaleniu na to postanowienie pozwana wywodzi, że do zawieszenia postępowania apelacyjnego nie doszło na zgodny wniosek stron, lecz postępowanie zawieszono na podstawie art. 177 § 1 pkt 1 k.p.c. do czasu rozstrzygnięcia zagadnienia prawnego przez Trybunał Konstytucyjny. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

19 Zażalenie do Sądu Najwyższego okazało się niedopuszczalne, ponieważ z mocy art. 3941

20 § 2 k.p.c. nie podlegają zaskarżeniu zażaleniem do Sądu Najwyższego postanowienia Sądu drugiej instancji i to nawet kończące postępowanie w sprawie, o których mowa w art. 3981 § 1 k.p.c. Tymczasem

21 zaskarżone postanowienie jest postanowieniem w przedmiocie umorzenia postępowania apelacyjnego kończącym postępowanie w sprawie, a więc wymienionym w art. 3981

22 § 1 k.p.c, od którego strona może wnieść skargę kasacyjną, a nie zażalenie.

23 Ponieważ pozwana działając przez profesjonalnego pełnomocnika zaskarżyła postanowienie zażaleniem do Sądu Najwyższego, które, z mocy art. 3941

24 § 2 k.p.c. w związku z art. 3981

25 § 1 k.p.c., jest niedopuszczalne od

26 postanowienia w przedmiocie rozstrzygnięcia określonego w jego sentencji, przeto takie zażalenie jako niedopuszczalne do Sądu Najwyższego podlegało odrzuceniu. W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji na podstawie art. 3986

27 § 3 k.p.c. w zw. z art. 3986

28 § 2 k.p.c.