Pelnora PrawoOtwórz aplikację

Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 czerwca 2013 r., II CSK 7/13

Sąd
Sąd Najwyższy
Sygnatura
II CSK 7/13
Data
Forma
Postanowienie
Źródło
SAOS: System Analizy Orzeczeń Sądowych (ICM UW), dokument u źródła

Tekst

1 Sygn. akt II CSK 7/13

POSTANOWIENIE

2 Dnia 13 czerwca 2013 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie:

4 SSN Iwona Koper

5 w sprawie z powództwa T.

6 Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością Spółki komandytowo - akcyjnej z siedzibą w K.,

7 przeciwko "W. T." - Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w G. oraz L. G.

8 o zapłatę,

9 na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

10 w dniu 13 czerwca 2013 r.,

11 na skutek skargi kasacyjnej pozwanych

12 od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]

13 z dnia 5 lipca 2012 r.,

14 odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

15 zasądza od pozwanych solidarnie na rzecz powoda kwotę 3600 (trzy tysiące sześćset) zł tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.

16 2

Uzasadnienie

17 W skardze kasacyjnej pozwanych od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 5 lipca 2012 r. skarżący uzasadniali wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania występowaniem przesłanki określonej w art. 3989

18 § 1 pkt 1 k.p.c.

19 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

20 Skarga kasacyjna jest kwalifikowanym środkiem prawnym, którego rozpoznanie przez Sąd Najwyższy musi być uzasadnione względami o szczególnej doniosłości, wykraczającymi poza indywidualny interes skarżącego, a leżącymi w interesie powszechnym. Rozpoznanie skargi kasacyjnej powinno służyć ochronie obowiązującego porządku prawnego przed dowolnością orzekania, oraz zapewnieniu jednolitości orzecznictwa sądowego w takich sprawach, w których możliwe jest dokonanie zasadniczej wykładni przepisu prawa, mającej walor generalny i abstrakcyjny (post. SN z dnia 7 kwietnia 2009 r., II CSK 13/09, wyrok SN z dnia 23 lutego 2006 r., II CSK 126/05, post. SN z dnia 4 lutego 2000 r., nie publ.). Dlatego też przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania ze względu na przesłankę z art. 3989

21 § 1 pkt 1 k.p.c. wymaga, by przedstawione w niej

22 zagadnienie prawne było istotne, co wyraża się w jego znaczeniu dla rozwoju prawa lub precedensowym charakterze. Sformułowane przez skarżących zagadnienia pozbawione są cech kwalifikujących je jako istotne w przyjętym rozumieniu.

23 W sprawie nie zachodzi nieważność postępowania, którą Sąd Najwyższy, w granicach zaskarżenia bierze pod uwagę z urzędu.

24 Z tych przyczyn na podstawie art. 3989

25 § 2 k.p.c., a w zakresie kosztów

26 postępowania na podstawie art. 98 § 1 i 3 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c.

27 orzeczono jak w sentencji.

28 es

29 3

Powołane przepisy