Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 29 kwietnia 2015 r., II CSK 596/14
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 29 kwietnia 2015 r., II CSK 596/14Otwórz w aplikacji
Tekst
1 Sygn. akt II CSK 596/14
POSTANOWIENIE
2 Dnia 29 kwietnia 2015 r.
3 Sąd Najwyższy w składzie:
4 SSN Iwona Koper
5 w sprawie z powództwa L. G.
6 przeciwko M. M.
7 o pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności,
8 na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
9 w dniu 29 kwietnia 2015 r.,
10 na skutek skargi kasacyjnej powoda
11 od wyroku Sądu Apelacyjnego
12 z dnia 5 marca 2014 r.,
13 odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
14 2
Uzasadnienie
15 W skardze kasacyjnej wniesionej przez powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 5 marca 2014 r., wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania oparty został na przesłance z art. 3989
16 § 1 pkt 1 k.p.c. Skarżący podniósł, że w
17 sprawie występuje istotne zagadnie prawne: czy istotna rozbieżność między zasadniczymi powodami rozstrzygnięcia podanymi ustnie po ogłoszeniu sentencji wyroku, a pisemnym uzasadnieniem wyroku może stanowić usprawiedliwioną podstawę skargi kasacyjnej.
18 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
19 Rozpoznając nadzwyczajny środek zaskarżenia, jakim jest skarga kasacyjna Sąd Najwyższy działa w interesie publicznym, wyjaśniając istotne zagadnienia prawne, dokonując wykładni przepisów budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, bądź usuwając z obrotu prawnego orzeczenia wydane w postępowaniu dotkniętym nieważnością lub oczywiście wadliwe (postanowienie SN z 6 lipca 2007 r., sygn. akt I CSK 206/07,nie publ.). Dlatego też uzasadniając wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżący powinien przedstawić argumentację jurydyczną pozwalającą przyjąć, że w sprawie rzeczywiście występuje przywołana w nim przesłanka. (postanowienia SN z 21 czerwca 2007 r., sygn. akt I CSK 178/07, nie publ. i z dnia 21 lipca 2005 r. sygn. akt V CSK 18/05,nie publ.).
20 W odniesieniu do przesłanki z art. 3989
21 § 1 pkt 1 k.p.c. wymaga to, by
22 przedstawione zagadnienie prawne było istotne, co wyraża się w jego znaczeniu dla rozwoju prawa lub precedensowym charakterze. Zagadnienie to musi pozostawać w związku z danym sporem wyrażającym się w tym, że udzielenie na nie odpowiedzi przez Sąd Najwyższy rozpoznający sprawę merytorycznie – co wymaga podniesienia w ramach podstaw skargi odpowiedniego zarzutu pozwalającego na odniesienie się do sformułowanego zagadnienia prawnego, którego nie zawiera skarga kasacyjna powoda - będzie mieć wpływ na sposób jej rozstrzygnięcia.
23 3
24 Niewątpliwe trafne jest przekonanie skarżącego, że pisemne uzasadnienie orzeczenia nie powinno w zakresie zasadniczych powodów rozstrzygnięcia odbiegać od uzasadnienia ustnego, jednak ustne motywy rozstrzygnięcia pozostają ostatecznie bez wpływu na treść i wykładnię pisemnego uzasadnienia. W tym stanie rzeczy sformułowane przez skarżącego zagadnienie prawne nie pozostaje w związku z rozpoznawaną sprawą, a co za tym idzie nie stanowi określonej w art. 3989
25 § 1 pkt 1 k.p.c. okoliczności uzasadniającej przyjęcie wniesionej skargi kasacyjnej do rozpoznania.
26 W sprawie nie zachodzi nieważność postępowania przed Sądem Apelacyjnym, która Sąd Najwyższy w granicach zaskarżenia bierze pod rozwagę z urzędu.
27 Z tych przyczyn na podstawie art. 3989
28 § 2 k.p.c. orzeczono jak w sentencji.
Powołane przepisy
- Kodeks postępowania cywilnego, art. 398⁹
Cytowane w
Cytowane w 8 orzeczeniach.
- Wyrok Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie z dnia 24 kwietnia 2024 r., IV Ca 1735/23
- Postanowienie Sądu Okręgowego w Gliwicach z dnia 29 listopada 2022 r., III Ca 914/21
- Wyrok Sądu Okręgowego w Krośnie z dnia 6 kwietnia 2022 r., II Ka 420/21
- Wyrok Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z dnia 22 kwietnia 2020 r., I ACa 29/20
- Postanowienie Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 30 lipca 2019 r., V Ca 156/19
- Wyrok Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 21 kwietnia 2017 r., XVII Ka 242/17
- Wyrok Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z dnia 14 stycznia 2016 r., III AUa 332/15
- Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 września 2015 r., I PK 343/14