Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 marca 2007 r., II CSK 41/07

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 marca 2007 r., II CSK 41/07

Tekst

1 Sygn. akt II CSK 41/07

POSTANOWIENIE

2 Dnia 8 marca 2007 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 Prezes SN Tadeusz Ereciński

5 w sprawie z powództwa Z.W.

6 przeciwko P. Spółce Akcyjnej i M.D.

7 o zapłatę,

8 na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 8 marca 2007 r., na skutek skargi kasacyjnej powoda

9 od wyroku Sądu Okręgowego w K.

10 z dnia 5 października 2006 r., sygn. akt [...],

11 odrzuca skargę kasacyjną

12 2

Uzasadnienie

13 Wyrokiem z dnia 5 października 2006 r. Sąd Okręgowy w K. oddalił apelację powoda od wyroku Sądu Rejonowego w K.

14 W skardze kasacyjnej powód zarzucił naruszenie prawa materialnego – art. 5 k.c., naruszenie przepisów postępowania – art. 233 § 1 k.p.c. i wnosił o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu.

15 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

16 Zgodnie z art. 3983

17 § 3 k.p.c. podstawą skargi kasacyjnej nie mogą być

18 zarzuty dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 września 2005 r., III CSK 13/05, OSNC 2006, nr 4, poz. 76). Wskazany przez skarżącego jako podstawa skargi art. 233 § 1 k.p.c. dotyczy wprost oceny wiarygodności i mocy dowodów. Skarżący powiela w tym zakresie zarzuty apelacji, podnosząc, że Sąd nie przeprowadził dowodu z opinii biegłego i oparł się jedynie na dokumentacji medycznej przedstawionej przez powoda oraz na jego wyjaśnieniach. Również zarzut naruszenia art. 5 k.c. faktycznie zmierza do podważenia ustaleń Sądu i dokonanej oceny dowodów.

19 Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu (art. 3986 § 3

20 k.p.c.).