Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 lipca 2007 r., II CSK 256/07

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 lipca 2007 r., II CSK 256/07

Tekst

1 Sygn. akt II CSK 256/07

POSTANOWIENIE

2 Dnia 9 lipca 2007 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 Prezes SN Tadeusz Ereciński

5 w sprawie z powództwa ML

6 przeciwko Skarbowi Państwa - Prezesowi Sądu Okręgowego w P.

7 o zapłatę,

8 na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 9 lipca 2007 r., na skutek skargi kasacyjnej powoda

9 od wyroku Sądu Apelacyjnego

10 z dnia 20 października 2006 r., sygn. akt [...],

11 odrzuca skargę kasacyjną oraz zasądza od powoda na rzecz strony pozwanej kwotę 2700 (dwa tysiące siedemset) zł z tytułu kosztów postępowania kasacyjnego.

12 2

Uzasadnienie

13 Wyrokiem z dnia 20 października 2006 r. Sąd Apelacyjny oddalił apelację od wyroku Sądu Okręgowego w P.

14 W skardze kasacyjnej powód zarzucił naruszenie prawa materialnego – art. 417 k.c. i wnosił o "zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uwzględnienie powództwa w całości" i ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu.

15 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

16 Zgodnie z art. 3984

17 § 1 pkt 3 k.p.c., skarga kasacyjna powinna zawierać

18 wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania i jego uzasadnienie. Wymaganie to związane jest z instytucją tzw. przedsądu, uregulowaną w art. 3989 k.p.c., a jego

19 spełnienie polega na wskazaniu, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne lub, że istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów lub, że zachodzi nieważność postępowania lub, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W uzasadnieniu wniosku należy przedstawić odrębną, pogłębioną argumentację prawną wskazującą na zaistnienie powołanej okoliczności uzasadniającej przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania (por. uzasadnienie uchwały Połączonych Izb – Izby Administracyjnej, Pracy i Ubezpieczeń Społecznych oraz Izby Cywilnej Sądu Najwyższego z dnia 17 grudnia 2002 r., III CZP 72/02, OSNC 2003, nr 7-8, poz. 92, postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 17 października 2001 r., III CZ 98/01, OSNC 2002, nr 5, poz. 71, z dnia 30 maja 2001 r., III CZ 36/01, OSNC 2002, nr 2, poz. 22, z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002, nr 1, poz. 11, z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 570/01, OSNC 2002, nr 12, poz. 151).

20 Obowiązek ten nie został spełniony. Skarżący ograniczył się jedynie do stwierdzenia, że wnosi o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania „z uwagi na rozbieżności występujące w orzecznictwie odnośnie wykładni art. 417 k.c. w brzmieniu przed nowelizacją z dnia 17 czerwca 2004 r. w zakresie odpowiedzialności odszkodowawczej Skarbu Państwa".

21 3

22 Tymczasem, jak wyjaśniono w orzecznictwie Sądu Najwyższego, odwołanie się do przesłanki istnienia potrzeby wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów wymaga wskazania, że określony przepis prawa, mimo że budzi poważne wątpliwości, nie doczekał się wykładni, bądź niejednolita jego wykładnia wywołuje rozbieżności w orzecznictwie sądów, które należy przytoczyć (por. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 października 2002 r., II CZ 102/02, nie publ.).

23 Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu (art. 3986 § 3

24 k.p.c.). O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono stosownie do art. 98 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39319

25 k.p.c.