Pelnora PrawoOtwórz aplikację

Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 października 2026 r., II CSKP 187/24

Sąd
Sąd Najwyższy
Sygnatura
II CSKP 187/24
Data
Forma
Postanowienie
Źródło
Sąd Najwyższy: Web API (repozytorium2.sn.pl)
Informacja o źródle
Orzeczenia Sądu Najwyższego pochodzą od Sądu Najwyższego i zostały pobrane z serwera repozytorium2.sn.pl za pośrednictwem Web API Sądu Najwyższego. Pelnora przetworzyła te informacje: zmieniła ich format, wyodrębniła metadane, powiązała orzeczenia z przepisami, sklasyfikowała dokumenty i prezentuje fragmenty tekstu w wynikach wyszukiwania. Sąd Najwyższy nie zatwierdza ani nie rekomenduje Pelnory i nie ponosi odpowiedzialności za jej opracowania. Informacje mogły się zmienić po pobraniu; przed wykorzystaniem w działalności profesjonalnej sprawdź orzeczenie u źródła.

Sentencja

POSTANOWIENIE

1 9 października 2026 r.

2 Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:

3 SSN Marta Romańska

4 na posiedzeniu niejawnym 9 października 2026 r. w Warszawie na skutek skargi kasacyjnej Bank spółki akcyjnej w W. od wyroku Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z 25 kwietnia 2023 r., I ACa 1680/22, w sprawie z powództwa B.W. i T.W. przeciwko Bank spółce akcyjnej w W. o zapłatę,

5 1) zmienia postanowienie Sądu Najwyższego z 14 lutego 2024 r., I CSK 3381/23 w ten sposób, że odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

6 2) zasądza od pozwanego na rzecz powodów kwotę

7 2.700 (dwa tysiące siedemset) zł z odsetkami w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego za czas po upływie tygodnia od doręczenia pozwanej odpisu niniejszego postanowienia tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.

Uzasadnienie

8 Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 398⁹ § 1 k.p.c.). Obowiązkiem skarżącego jest sformułowanie i uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania w nawiązaniu do powyższych przesłanek, a rozstrzygnięcie Sądu Najwyższego w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania wynika z oceny, czy okoliczności powołane przez skarżącego odpowiadają tym, o których jest mowa w art. 398⁹ § 1 k.p.c.

9 Skarżący powołał się na potrzebę wyjaśnienia istotnego zagadnienia prawnego (art. 398⁹ § 1 pkt 1 k.p.c.), które przedstawił w formie pytań: - „czy wzrost kursu waluty obcej w stosunku do kursu waluty krajowej spełnia tę samą rolę waloryzacyjną co odsetki ustawowe za opóźnienie, a tym samym czy zasądzenie odsetek ustawowych za opóźnienie przy wzroście kursu waluty obcej, od której odsetki mają być naliczone powoduje bezpodstawne wzbogacenie kredytobiorcy?”;

10 - „czy od należności zasądzonej w walucie innej niż waluta krajowa można żądać odsetek ustawowych za opóźnienie obliczonych według tej samej stopy jak dla świadczeń w walucie krajowej?’’.

11 Zgodnie z ustaloną linią orzecznictwa, powołanie się na występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego jako na przesłankę przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania wymaga określenia problemu o charakterze abstrakcyjnym, nierozstrzygniętego w dotychczasowym orzecznictwie i wymagającego pogłębionej wykładni. Skarżący powinien to zagadnienie sformułować oraz przedstawić argumentację jurydyczną uzasadniającą tezę o możliwości rozbieżnych ocen prawnych w związku ze stosowaniem przepisów, na tle których ono powstało. Zagadnienie powinno być ponadto „istotne” z uwagi na wagę problemu interpretacyjnego, którego dotyczy dla systemu prawa. Skoro jednak skarga kasacyjna jest wnoszona w konkretnej sprawie, to zarówno charakter rozpoznawanego roszczenia, jak i ustalony przez sądy meriti stan faktyczny, którym Sąd Najwyższy byłby związany (art. 398³ § 3 i art. 398¹³ § 2 k.p.c.), musi pozostawać w związku z przedstawionym przez skarżącego zagadnieniem prawnym i pozwalać na jego rozstrzygnięcie.

12 Postanowieniem z 14 lutego 2024 r., I CSK 3381/23, Sąd Najwyższy przyjął do rozpoznania skargę kasacyjną pozwanego w niniejszej sprawie.

13 Zgodnie z art. 20 ust. 1 ustawy z 29 maja 2026 r. o szczególnych rozwiązaniach w zakresie rozpoznawania spraw dotyczących zawartych z konsumentami umów kredytu denominowanego lub indeksowanego do franka szwajcarskiego (Dz. U. z 2026 r. poz. 985; dalej - ustawa frankowa) Sąd Najwyższy może zmienić postanowienie o przyjęciu do rozpoznania skargi kasacyjnej i odmówić przyjęcia jej do rozpoznania, gdy w sprawie nie występuje już istotne zagadnienie prawne lub nie istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów ani nie zachodzą okoliczności określone w art. 398⁹ § 1 pkt 3 lub 4 k.p.c.

14 Zagadnienia sformułowane przez skarżącego były przedmiotem wykładni Trybunału Sprawiedliwości UE oraz Sądu Najwyższego, a istniejące przez pewien czas rozbieżności w wykładni i stosowaniu przepisów zostały już rozstrzygnięte. Art. 481 § 1 i 2 k.c. odnosi się do wszystkich świadczeń pieniężnych, w tym także wyrażonych w walucie obcej. Należy wskazać, że w przypadku opóźnienia w spełnieniu świadczenia pieniężnego powstaje roszczenie o zapłatę odsetek ustawowych za opóźnienie. W każdym takim przypadku są to odsetki według stopy określonej w art. 481 § 2 k.c., gdyż przepisy nie przewidują odmiennej stawki w odniesieniu do waluty obcej.

15 Wbrew twierdzeniom pozwanego w niniejszej sprawie nie mamy do czynienia z waloryzacją świadczenia, gdyż zaskarżonym wyrokiem na rzecz powodów zasądzona została kwota odpowiadająca świadczonej przez nich w wykonaniu nieważnej umowy kredytu, a zatem wyrok stwierdza obowiązek zwrotu świadczenia nienależnego w wysokości nominalnej, spełnionego jednak w walucie obcej. Zatem zastosowanie znajduje zasada nominalizmu określona w art. 358¹ § 1 k.c., w świetle której jeżeli przedmiotem zobowiązania od chwili jego powstania jest suma pieniężna, to spełnienie świadczenia następuje przez zapłatę sumy nominalnej, chyba że przepisy szczególne stanowią inaczej.

16 Wyjaśnienie powyższych kwestii w orzecznictwie oznacza, że odpadły podstawy do przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania przez Sąd Najwyższy. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 398⁹ § 1 i 2 k.p.c. w zw. z art. 20 ust. 1 ustawy frankowej oraz – co do kosztów postępowania – art. 98 § 1, 1¹ i 3 k.p.c. w zw. z art. 398²¹ i art. 391 § 1 k.p.c., § 2 pkt 6 w związku z § 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (tekst jedn. Dz. U. z 2026 r. poz. 215 ze zm.), orzeczono jak w sentencji.

Powołane przepisy