Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 stycznia 2010 r., II CNP 87/09

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 stycznia 2010 r., II CNP 87/09

Tekst

1 Sygn. akt II CNP 87/09

POSTANOWIENIE

2 Dnia 15 stycznia 2010 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Henryk Pietrzkowski

5 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 15 stycznia 2010 r. skargi S. K. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w P. z dnia 19 marca 2009 r., sygn. akt II Ca (…) wydanego w sprawie z powództwa J. C.

6 przeciwko S. K.

7 o wydanie nieruchomości,

8 odrzuca skargę.

Uzasadnienie

9 W związku ze skargą pozwanego S. K. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w P. z dnia 19 marca 2009 r. należy zważyć, co następuje.

10 Skarga o stwierdzenie niezgodności prawomocnego orzeczenia z prawem w części określającej jej istotę (jej treść), w której należy wykazać, że spełnia warunki przewidziane w art. 4245

11 § 1 pkt 1 – 6 k.p.c., powinna zawierać między innymi

12 uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy (art. 4245

13 § 1 pkt 4 k.p.c.).

14 Spełnienie wymagania przewidzianego w art. 4245

15 § 1 pkt 4 k.p.c. polega na

16 przedstawieniu wyodrębnionego wywodu przekonującego, że szkoda została wyrządzona oraz określającego czas jej powstania, postać i związek przyczynowy z wydaniem orzeczenia niezgodnego z prawem (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 31 stycznia 2006 r., IV CNP 38/05, OSNC 2006, nr 7-8, poz. 141, z dnia 11 sierpnia 2005 r., III CNP 4/05, niepubl., z dnia 23 września 2005 r., III CNP 5/05, niepubl., z dnia 22 listopada 2005 r., I CNP 19/05, niepubl.). Tymczasem z uzasadnienia 2

17 skargi wynika, że szkoda, na którą wskazuje skarżący jeszcze nie zaistniała. W takim wypadku skargę należało uznać za niedopuszczalną (por. postanowienie SN z dnia 11 stycznia 2006 r., II CNP 13/05, OSNC 2006, nr 6, poz. 110 oraz postanowienie SN z dnia 27 października 2005, V CNP 28/05, niepubl.).

18 Z tej przyczyny orzeczono, jak w sentencji (art. 4248

19 § 1 k.p.c.).