Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 lutego 2012 r., II CNP 74/11

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 lutego 2012 r., II CNP 74/11

Tekst

1 Sygn. akt II CNP 74/11

POSTANOWIENIE

2 Dnia 20 lutego 2012 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Teresa Bielska-Sobkowicz

5 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym

6 w Izbie Cywilnej w dniu 20 lutego 2012 r.,

7 skargi Spółdzielni Mieszkaniowej „D.” w P.

8 o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego

9 z dnia 27 listopada 2009 r.,

10 wydanego w sprawie z powództwa Spółdzielni Mieszkaniowej „D.” w P. przeciwko Miastu P.

11 o zapłatę,

12 odrzuca skargę.

13 2

Uzasadnienie

14 W związku ze skargą powódki Spółdzielni Mieszkaniowej „D." w P. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego z dnia 27 listopada 2009 r. należy zważyć, co następuje.

15 Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia powinna zawierać: oznaczenie wyroku, od którego jest wniesiona, ze wskazaniem, czy jest on zaskarżony w całości lub w części, przytoczenie jej podstaw oraz ich uzasadnienie, wskazanie przepisu prawa, z którym zaskarżony wyrok jest niezgodny, uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie wyroku, którego skarga dotyczy, wykazanie, że wzruszenie zaskarżonego wyroku w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe, a ponadto – gdy skargę wniesiono stosując art. 4241

16 § 2 k.p.c. – że występuje wyjątkowy

17 wypadek uzasadniający wniesienie skargi, wniosek o stwierdzenie niezgodności wyroku z prawem.

18 Skarga nie spełnia wymagania określonego w art. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c.

19 Skarżąca wprawdzie powołała ten przepis, jednak z zamieszczonego wywodu wynika, że wskazała jedynie podstawy skargi, powołując się na naruszenie przytoczonych przepisów przez rażąco wadliwą wykładnię i oczywiście niewłaściwe zastosowanie. W istocie zatem wskazała podstawy skargi, spełniając wymóg określony w art. 4245

20 § 1 pkt 2 k.p.c. Nie wskazała natomiast przepisów, z którymi wyrok jest niezgodny, nie spełniając tym samym wymogu konstrukcyjnego skargi, określonego w pkt 3 przytoczonego przepisu. Wymogi określone w art. 4245 § 1

21 pkt 2 i 3 k.p.c. są odrębne. Jest tak dlatego, że nie wszystkie uchybienia wytykane w ramach podstaw skargi powodują niezgodność wyroku z prawem, a przepisy wskazane jako naruszone w podstawach skargi nie zawsze są tożsame z tymi, z którymi wyrok jest niezgodny. Brak zamieszczenia w skardze któregokolwiek z jej wymogów konstrukcyjnych oznacza, że wniesiony środek nie jest w istocie skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku i jako niedopuszczalny podlega odrzuceniu.

22 Wobec powyższego Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji na podstawie art. 4248

23 § 1 k.p.c.