Pelnora PrawoOtwórz aplikację

Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 października 2009 r., II CNP 63/09

Sąd
Sąd Najwyższy
Sygnatura
II CNP 63/09
Data
Forma
Postanowienie
Źródło
SAOS: System Analizy Orzeczeń Sądowych (ICM UW), dokument u źródła

Tekst

1 Sygn. akt II CNP 63/09

POSTANOWIENIE

2 Dnia 13 października 2009 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 Prezes SN Tadeusz Ereciński

5 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym

6 w Izbie Cywilnej w dniu 13 października 2009 r.

7 skargi D. D.

8 o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 15 marca 2007 r., wydanego w sprawie z powództwa Polskich Kolei Państwowych Spółki

9 Akcyjnej Oddział Gospodarowania Nieruchomościami w P.

10 przeciwko D. D.

11 o eksmisję,

12 odrzuca skargę oraz zasądza od skarżącej na rzecz Polskich Kolei Państwowych, Spółki Akcyjnej Oddział Gospodarowania Nieruchomościami w P. kwotę 1200 (tysiąc dwieście) zł z tytułu kosztów postępowania skargowego

13 2

Uzasadnienie

14 Wyrokiem z dnia 15 marca 2007 r. Sąd Okręgowy w K. oddalił apelację pozwanej od postanowienia Sądu Rejonowego w O.

15 W skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia pozwana wnosiła o stwierdzenie niezgodności z prawem zaskarżonego orzeczenia.

16 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

17 Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia powinna zawierać uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy (art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.). Wymaganie

18 uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody polega na przedstawieniu wyodrębnionego wywodu przekonującego, że szkoda została wyrządzona oraz określającego czas jej powstania, postać i związek przyczynowy z wydaniem orzeczenia niezgodnego z prawem (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 31 stycznia 2006 r., IV CNP 38/05, OSNC 2006, nr 7-8, poz. 141, z dnia 11 sierpnia 2005 r., III CNP 4/05, nie publ., z dnia 23 września 2005 r., III CNP 5/05, nie publ., z dnia 22 listopada 2005 r., I CNP 19/05, nie publ.). Skarżąca tego obowiązku nie spełniła; wskazała jedynie, że kwota 11 170,86 zł powstała przez naliczenie wyższej stawki czynszu, jako odszkodowania za bezumowne zajmowanie mieszkania, co nie jest uprawdopodobnieniem wyrządzenia szkody. Zgodnie z art. 4248

19 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy odrzuca na posiedzeniu niejawnym m.in. skargę niespełniającą wymagań określonych w art. 4245 § 1 k.p.c.

20 Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu. O kosztach postępowania orzeczono stosownie do art. 98 § 1 w zw. z art. 391 § 1, art. 39319 i 424

21 12

22 k.p.c.

23 db

Powołane przepisy