Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 marca 2010 r., II CNP 6/10

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 marca 2010 r., II CNP 6/10

Tekst

1 Sygn. akt II CNP 6/10

POSTANOWIENIE

2 Dnia 16 marca 2010 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie:

4 SSN Antoni Górski

5 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 marca 2010 r.,

6 skargi „L.(...)” Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w Ł.

7 o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

8 postanowienia Sądu Okręgowego w S.

9 z dnia 31 marca 2008 r., sygn. akt VIII (…), wydanego

10 w sprawie z powództwa M.(...) Transport Międzynarodowy W.(...) i M.(…) Spółki Jawnej w S.

11 przeciwko „L.(...)” Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w Ł.

12 o zapłatę,

13 odrzuca skargę.

Uzasadnienie

14 Pozwana L.(...) spółka z o.o. wniosła skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w S. z dnia 30 marca 2008 r., w którym oddalono zażalenie pozwanej na postanowienie Sądu Rejonowego w S. z dnia 23 stycznia 2008 r. o odrzuceniu sprzeciwu od nakazu zapłaty wydanego przez Sąd Rejonowy w S. w dniu 11 grudnia 2007 r. Skarga została oparta na naruszeniu przepisów kodeksu postępowania tj. art. 4798a

15 k.p.c. w zw. z art. 89 § 1 k.p.c. przez

16 przyjęcie, że nie jest wystarczającym do wykazania umocowania pełnomocnika w sprawie załączenie do pierwszego pisma wierzytelnego odpisu pełnomocnictwa bez podpisu mocodawcy, co doprowadziło do uznania, iż wniesiony przez pełnomocnika sprzeciw od nakazu zapłaty posiada braki formalne i należy go odrzucić.

17 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

18 2

19 Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia powinna zawierać: 1) oznaczenie orzeczenia, od którego jest wniesiona, ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości lub w części, 2) przytoczenie jej podstaw oraz ich uzasadnienie, 3) wskazanie przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne, 4) uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy, 5) wykazanie, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe, a ponadto - gdy skargę wniesiono stosując art. 4241 § 2 - że występuje

20 wyjątkowy wypadek uzasadniający wniesienie skargi, 6) wniosek o stwierdzenie niezgodności orzeczenia z prawem.

21 Badana skarga nie spełnia wymagania przewidzianego w art. 4245 § 1 pkt 4

22 k.p.c. Uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy polega na przedstawieniu wyodrębnionego wywodu przekonującego, że szkoda została wyrządzona oraz określającego czas jej powstania, postać i związek przyczynowy z wydaniem orzeczenia niezgodnego z prawem (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 31 stycznia 2006 r., IV CNP 38/05, OSNC 2006, nr 7-8, poz. 141, z dnia 11 sierpnia 2005 r., III CNP 4/05, niepubl., z dnia 23 września 2005 r., III CNP 5/05, niepubl., z 22 listopada 2005r., I CNP 19/05, niepubl.). W przedmiotowej sprawie argumentacja skarżącej nie spełnia wskazanych wyżej wymagań. Należy bowiem zauważyć, że przedstawiony w skardze materiał nie pozwala na przyjęcie aby między szkodą, jaką zdaniem pozwanego, doznał on na skutek wydania zaskarżonego orzeczenia, zachodził adekwatny związek przyczynowy unormowany w art. 361 § 1 k.c. Aby spełnić powyższe wymaganie skarżąca winna była co najmniej uprawdopodobnić, że gdyby zaskarżone orzeczenie zawierało inne rozstrzygniecie, to szkoda nie powstałaby. Tymczasem przedstawiona skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem nie zawiera materiałów wskazujących na to, że uchylenie w postanowieniu z dnia 30 marca 2008 r. postanowienia Sądu Rejonowego w S. z dnia 23 stycznia 2008 r. o odrzuceniu sprzeciwu od nakazu zapłaty wydanego przez Sąd Rejonowy w S. w dniu 11 grudnia 2007 r., przesądzałoby o uchyleniu w wyniku wniesionego sprzeciwu samego nakazu zapłaty, w którego wydaniu skarżący upatruje źródła szkody.

23 Brak adekwatnego uprawdopodobnienia związku przyczynowego wyklucza stwierdzenie, że szkoda została wyrządzona przez wydanie zaskarżonego orzeczenia, 3

24 a to czyni skargę niedopuszczalną. Z tych względów, orzeczono jak w sentencji (art. 4248

25 § 1 k.p.c. w zw. z art. 4245

26 § 1 pkt 4 i 5 k.p.c.).