Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 lipca 2009 r., II CNP 31/09

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 lipca 2009 r., II CNP 31/09

Tekst

1 Sygn. akt II CNP 31/09

POSTANOWIENIE

2 Dnia 8 lipca 2009 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 Prezes SN Tadeusz Ereciński

5 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym

6 w Izbie Cywilnej w dniu 8 lipca 2009 r.

7 skargi T. C.

8 o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego w M.

9 z dnia 25 czerwca 2008 r.,

10 wydanego w sprawie z wniosku T. C.

11 przy uczestnictwie Szpitala dla Nerwowo i Psychicznie Chorych w M. o nakazanie wypisania ze szpitala,

12 odrzuca skargę.

13 2

Uzasadnienie

14 W skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia T. C. wnosił o stwierdzenie niezgodności z prawem postanowienia Sądu Rejonowego w M. z dnia 25 czerwca 2008 r.

15 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

16 Zgodnie z art. 871

17 § 1 k.p.c., w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych. Przepis ten dotyczy również postępowania wszczętego skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia sporządzona została osobiście przez skarżącego, który nie wykazał, że należy do osób wymienionych w art. 871 § 2

18 k.p.c.

19 Na marginesie trzeba zwrócić uwagę, że zgodnie z art. 4241 § 1 k.p.c.

20 skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje od prawomocnego orzeczenia sądu drugiej instancji kończącego postępowanie w sprawie, a zaskarżono postanowienie Sądu pierwszej instancji, w przedmiocie dopuszczenia dowodu z opinii biegłego lekarza psychiatry, które nie kończy postępowania w sprawie.

21 Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu (art. 4248 § 1

22 k.p.c.).

23 md