Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 25 października 2007 r., II CNP 159/07

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 25 października 2007 r., II CNP 159/07

Tekst

1 Sygn. akt II CNP 159/07

POSTANOWIENIE

2 Dnia 25 października 2007 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Mirosław Bączyk

5 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym

6 w Izbie Cywilnej w dniu 25 października 2007 r.,

7 skargi A. G.

8 o stwierdzenie niezgodności z prawem zarządzenia

9 Sądu Okręgowego w Z.

10 z dnia 14 marca 2007 r.,

11 wydanego w sprawie z wniosku A. G.

12 przy uczestnictwie D. B.

13 o podział majątku wspólnego,

14 odrzuca skargę.

15 2

Uzasadnienie

16 Pan A. G. wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VI – Cywilno - Odwoławczego Sądu Okręgowego z dnia 14 marca 2007 r. Jako podstawę prawną skargi wskazał m.in. art. 4241 § 1 i § 2 k.p.c.

17 Z uzasadnienia zaskarżonego zarządzenia wynika to, że A. G. złożył w postępowaniu o podział małżeńskiej wspólności majątkowej wniosek o przywrócenie mu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia postanowienia z dnia 13 kwietnia 2006 r. Zwrot wniosku – zaskarżonym zarządzeniem - nastąpił z uwagi na niewykonanie przez wnioskodawcę A. G. zarządzenia z dnia 20 lutego 2007 r. w przedmiocie uzupełnienia wniosku o przywrócenia terminu.

18 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

19 Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia powinna spełniać wymogi formalne przewidziane w art. 4245 k.p.c. Ponadto zgodnie

20 z art. 871

21 k.p.c., w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokata lub radcę prawnego (tzw. przymus adwokacko-radcowski). Wymóg takiego zastępstwa odnosi się także do wniesionej do Sądu Najwyższego skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Tymczasem wniesiona skarga została podpisana przez samego skarżącego (s. 6 skargi). Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia sporządzona zatem z naruszeniem art. 871

22 k.p.c. podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna (art. 4248 § 1

23 k.p.c.).

24 Należy podkreślić, że wniesiona przez skarżącego skarga podlega odrzuceniu także z innego jeszcze powodu. Skarga nie przysługuje bowiem na zarządzenie przewodniczącego, w tym także – na zarządzenie zwrotu wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia (por. np. podobnie – postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 grudnia 2005 r., III CZ 102/05, niepubl.). Zarządzenie przewodniczącego nie należy bowiem do kategorii orzeczeń, o których wspomina przepis art. 4241

25 § 1 k.p.c.

26 Z przedstawionych przyczyn Sąd Najwyższy na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c.

27 orzekł jak w sentencji.

28 jz