Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 3 czerwca 2011 r., II CNP 13/11
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 3 czerwca 2011 r., II CNP 13/11
Tekst
1 Sygn. akt II CNP 13/11
POSTANOWIENIE
2 Dnia 3 czerwca 2011 r.
3 Sąd Najwyższy w składzie :
4 SSN Teresa Bielska-Sobkowicz
5 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 3 czerwca 2011 r.,
6 skargi E. M. i A. M.
7 o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego
8 nakazu zapłaty Sądu Okręgowego
9 z dnia 2 października 2007 r.,
10 wydanego w sprawie z powództwa Przedsiębiorstwa Inwestycyjno - Leasingowego "T." Spółki Akcyjnej w C.
11 przeciwko E. M. i A. M.
12 o zapłatę kwoty 78.414,25 zł,
13 odrzuca skargę.
14 2
Uzasadnienie
15 Nakazem zapłaty z dnia 2 października 2007 r. Sąd Okręgowy nakazał pozwanym E. M. i A. M. aby zapłacili solidarnie powodowi Przedsiębiorstwu Inwestycyjno – Leasingowemu "T." S.A. z siedzibą w C. kwotę 78.414,25 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 17 lutego 2007 r. do dnia zapłaty.
16 Pozwani wnieśli w dniu 15 lipca 2010 r. skargę o stwierdzenie niezgodności tego nakazu zapłaty z prawem.
17 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
18 Zgodnie z art. 4241
19 k.p.c. skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem
20 wnosić można od prawomocnego wyroku. Dotyczy to również prawomocnego nakazu zapłaty (art. 3532
21 k.p.c.). Skarżący zarzucają jednak, że nakaz ten nie jest prawomocny, bowiem nie doręczono im prawidłowo postanowienia o odrzuceniu zarzutów. W takiej sytuacji należy dokonać czynności procesowych przewidzianych w przepisach proceduralnych, natomiast skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem nieprawomocnego nakazu zapłaty jest niedopuszczalna. Niezależnie od tego trzeba wskazać, że niezgodność nakazu z prawem skarżący uzasadnili naruszeniem przepisów regulujących jego doręczenie. Tymczasem niezgodność z prawem nakazu zapłaty nie może nastąpić na skutek ewentualnego naruszenia przepisów, które należy zastosować już po jego wydaniu. W skardze brak jakichkolwiek zarzutów prowadzących do wykazania, że poprzez wydanie nakazu zapłaty Sąd Okręgowy w oczywisty i rażący sposób naruszył określone przepisy, co doprowadziło do jego niezgodności z prawem. Należy podkreślić, że skarga o stwierdzenie niezgodności prawomocnego wyroku z prawem nie jest alternatywnym środkiem jego zaskarżenia, bowiem jej cel i znaczenie jest zdecydowanie odmienny.
22 Wobec powyższego Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji na podstawie art. 4248
23 § 1 k.p.c.