Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 17 listopada 2005 r., II CK 420/05

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 17 listopada 2005 r., II CK 420/05

Tekst

1 Sygn. akt II CK 420/05

POSTANOWIENIE

2 Dnia 17 listopada 2005 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie:

4 SSN Tadeusz Domińczyk

5 w sprawie z powództwa R. N. przeciwko M. N. o zachowek, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 17 listopada 2005 r., na skutek kasacji powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 19 stycznia 2005 r., sygn. akt I ACa (…), odrzuca kasację i odstępuje od obciążenia powoda kosztami postępowania kasacyjnego na rzecz pozwanego.

Uzasadnienie

6 Zaskarżony wyrok Sądu Apelacyjnego wydany został w dniu 19 stycznia 2005 r. Właściwym środkiem zaskarżenia tego wyroku była kasacja. Stosownie do treści art. 3 ustawy z dnia 22 grudnia 2004 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. Nr 13, poz. 98) do złożenia i rozpoznania kasacji od orzeczenia wydanego przed dniem wejścia w życie tej ustawy, czyli przed dniem 6 lutego 2005 r., aktualność zachowały przepisy dotychczasowe. Oznacza to, iż w tym konkretnym przypadku wniesienie kasacji obwarowane było terminem miesięcznym liczonym od dnia doręczenia orzeczenia stronie skarżącej (art. 3931

7 § 1 k.p.c.). Termin ten upłynął z dniem 24 czerwca 2005 r., skoro doręczenie nastąpiło 24 maja 2005 r. Tymczasem kasacja, nazwana skargą kasacyjną nadana została w urzędzie pocztowym dnia 22 lipca 2005 r., a zatem po terminie. Jako spóźniona podlegała zatem odrzuceniu na zasadzie art. 3937 § 2 k.p.c.

8 Skutków uregulowania w powołanej ustawie zmieniającej nie dostrzega także strona przeciwna, niepotrzebnie wdając się w ocenę zasadności kasacji. Bez potrzeby 2

9 zaś podjęta czynność nie powinna obciążać kosztami przeciwnika, co uzasadnia zastosowanie art. 102 k.p.c.