Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 czerwca 2011 r., II BP 9/11

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 czerwca 2011 r., II BP 9/11

Tekst

1 Sygn. akt II BP 9/11

POSTANOWIENIE

2 Dnia 22 czerwca 2011 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Jolanta Strusińska-Żukowska

5 w sprawie z powództwa Państwowego Przedsiębiorstwa Użyteczności Publicznej Poczta Polska w Warszawie

6 przeciwko T.B.

7 o odszkodowanie,

8 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 22 czerwca 2011 r., skargi pozwanego o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Apelacyjnego w [..]

9 z dnia 13 października 2009 r.,

10 odrzuca skargę.

Uzasadnienie

11 Sąd Apelacyjny – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych postanowieniem z dnia 13 października 2009 r. oddalił zażalenie pozwanego T. B. na postanowienie Sądu Okręgowego – Sądu Pracy w W. z dnia 9 lipca 2009 r., którym odrzucono jego apelację od wyroku tego Sądu z dnia 20 maja 2009 r. z powodu nienależytego opłacenia tego środka zaskarżenia przez profesjonalnego pełnomocnika pozwanego.

12 Od tego postanowienia pozwany wniósł pismem z dnia 9 listopada 2010 r. skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, zaskarżając je w całości.

13 Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucono naruszenie prawa materialnego przez 2

14 dokonanie błędnej wykładni art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz.U. Nr 167, poz. 1398 ze zm.), a także oczywiste naruszenie prawa materialnego przez dokonanie błędnej wykładni art. 9 oraz art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 234, poz. 1571). Skarżący wniósł o stwierdzenie niezgodności z prawem postanowienia Sądu Apelacyjnego i zasądzenie od powoda kosztów procesu. .

15 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

16 W myśl art. 4241

17 § 1 k.p.c. - w brzmieniu nadanym przez art. 2 pkt 4 ustawy z dnia 22 lipca 2010 r. o zmianie ustawy - Kodeks cywilny, ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy - Prawo upadłościowe i naprawcze (Dz.U. Nr 155, poz. 1037), obowiązującym od 25 września 2010 r., można żądać stwierdzenia niezgodności z prawem prawomocnego wyroku sądu drugiej instancji kończącego postępowanie w sprawie, jeżeli przez jego wydanie stronie została wyrządzona szkoda, a zmiana lub uchylenie tego wyroku w drodze przysługujących stronie środków prawnych nie było i nie jest możliwe. Przywołana treść art. 4241 § 1 k.p.c.

18 ma zastosowanie do przedmiotowej skargi (wniesionej w dniu 9 listopada 2010 r. - data stempla pocztowego), z tego względu, że ustawa zmieniająca nie zawiera przepisów przejściowych, z których wynikałby obowiązek stosowania przepisu art. 4241

19 § 1 k.p.c. w dotychczasowym brzmieniu do skarg wniesionych w sprawach prawomocnie zakończonych przed dniem wejścia w życie przedmiotowej nowelizacji (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4 lutego 2011 r., I BP 10/10 – niepublikowane).

20 Jak wynika z uzasadnienia projektu ustawy z dnia 22 lipca 2010 r. o zmianie ustawy - Kodeks cywilny, ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy - Prawo upadłościowe i naprawcze, skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem orzeczenia przysługuje tylko od prawomocnych wyroków sądu drugiej instancji kończących postępowanie w sprawie, oraz postanowień co do istoty sprawy kończących postępowanie, wydanych przez sąd drugiej instancji w postępowaniu nieprocesowym, w postępowaniu o uznanie i stwierdzenie wykonalności orzeczeń sądów państw obcych oraz w postępowaniu o uznanie i stwierdzenie wykonalności wyroku sądu polubownego wydanego za granicą lub ugody zawartej przed sądem 3

21 polubownym za granicą (art. 424, art. 519, art. 1148 § 3, art. 11511 § 3 i nowy art.

22 1215 § 3). Od innych prawomocnych orzeczeń skarga nie przysługuje. W treści tego uzasadnienia wskazano także, że nie uwzględniono uwag do projektu ustawy zgłoszonych przez Prokuratorię Generalną Skarbu Państwa, które wskazywały na potrzebę dodania przepisu o charakterze przejściowym, który dawałby podstawę do rozpatrywania na „dotychczasowych zasadach" skarg o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnych orzeczeń sądów drugiej instancji innych niż wyroki. Postulat ten nie został uwzględniony z uwagi na zasadność bezpośredniego zastosowania przepisów nowych.

23 W istocie bowiem powyższa zmiana legislacyjna nie pozbawia możliwości dochodzenia odszkodowania z tytułu szkody wyrządzonej przez wydanie prawomocnego orzeczenia niezgodnego z prawem, innego niż wskazane w art. 4241

24 § 1 k.p.c., co więcej upraszcza jego drogę, bowiem stosownie do art. 4241b k.p.c. (dodanego na podstawie tej samej ustawy) - w wypadku prawomocnych orzeczeń, od których skarga nie przysługuje, odszkodowania z tytułu szkody wyrządzonej przez wydanie prawomocnego orzeczenia niezgodnego z prawem można domagać się bez uprzedniego stwierdzenia niezgodności orzeczenia z prawem w postępowaniu ze skargi, chyba że strona nie skorzystała z przysługujących jej środków prawnych.

25 Z tych względów skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Apelacyjnego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 13 października 2009 r. podlega odrzuceniu na podstawie art. 4248

26 §1 k.p.c.