Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 3 lutego 1999 r., III RN 115/98

wyrok Sądu Najwyższego z dnia 3 lutego 1999 r., III RN 115/98

Tekst

TEZY

1 Dla uznania w postępowaniu celnym towarów przywiezionych z zagranicy przez podmiot zagraniczny i będących środkami trwałymi za stanowiące przedmiot wkładu niepieniężnego przeznaczonego na podwyższenie kapitału akcyjnego nie jest konieczne zarejestrowanie zmiany statutu spółki akcyjnej

Sentencja

2 Sąd Najwyższy po rozpoznaniu sprawy ze skargi "Drukarni B." Spółki Akcyjnej w B. na decyzję Prezesa Głównego Urzędu Ceł (...) w przedmiocie wymiaru należności celnych na skutek rewizji nadzwyczajnej Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego (...) od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Gdańsku z dnia 17 grudnia 1997 r. I SA/Gd 1716/96

3 uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę NSA OZ w Gdańsku do ponownego rozpoznania.

Uzasadnienie

4 1. Należy podzielić pogląd prawny wyrażony w uchwale Sądu Najwyższego z 31 marca 1998 r. III ZP 49/97 /OSNAPU 1998 nr 16 poz. 473/, w której stwierdzono, że: "Dla uznania w postępowaniu celnym towarów przywiezionych z zagranicy przez podmiot zagraniczny i będących środkami trwałymi za stanowiące przedmiot wkładu niepieniężnego przeznaczonego na podwyższenie kapitału akcyjnego nie jest konieczne zarejestrowanie zmiany statutu spółki akcyjnej". W konsekwencji powyższego nie można więc było uznać, jak uczynił to Naczelny Sąd Administracyjny, za dokument warunkujący zwolnienie od cła, na podstawie art. 14 ust. 1 pkt 39 uchylonego już Prawa celnego, wpisu z rejestru handlowego. Dla uzyskania zwolnienia od cła rzeczy stanowiących przedmiot aportu jest natomiast niezbędne przedłożenie w postępowaniu celnym odpisu uchwały podjętej przez zgromadzenie wspólników spółki akcyjnej i sporządzonej w formie aktu notarialnego, a określającej przedmiot aportu.

5 2. Nie ulega także wątpliwości, że wynik postępowania rejestrowego, wszczętego przed sądem rejestrowym wskutek zgłoszenia przez zarząd podwyższenia wysokości kapitału akcyjnego celem wpisania do rejestru takiej zmiany jednego z elementów treści statutu, nie byłby rozstrzygnięciem przez sąd zagadnienia wstępnego, warunkującego rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji w postępowaniu celnym przy zastosowaniu art. 14 ust. 1 pkt 39 Prawa celnego. Brak przeto tego elementu zależności przesądzał o braku obowiązku organu celnego zawieszenia postępowania na podstawie art. 97 par. 1 pkt 4 Kodeksu postępowania administracyjnego.