Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 października 2026 r., III KZ 24/26

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 października 2026 r., III KZ 24/26

Sentencja

POSTANOWIENIE

1 Dnia 7 października 2026 r.

2 Sąd Najwyższy w składzie:

3 SSN Kazimierz Klugiewicz

4 w sprawie P.P., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 7 października 2026 r., zażalenia oskarżonego i jego obrońcy na zarządzenie Przewodniczącej IV Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 30 lipca 2026 r., sygn. akt IV WSU 5/26, o odmowie przyjęcia skargi na wyrok Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 19 sierpnia 2025 r., sygn. akt IV K 1042/25, uchylający wyrok Sądu Rejonowego Szczecin-Centrum w Szczecinie z dnia 3 kwietnia 2025 r., sygn. akt IV K 17/24, postanowił:

5 utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.

Uzasadnienie

6 Zarządzeniem z dnia 30 lipca 2026 r. sygn. akt IV WSU 5/26, Przewodnicząca IV Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w Szczecinie odmówiła przyjęcia skargi na wyrok Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 19 sierpnia 2025 r., sygn. akt IV Ka 1042/25, uchylający wyrok Sądu Rejonowego Szczecin-Centrum w Szczecinie z dnia 3 kwietnia 2025 r., sygn. akt IV K 17/24 i przekazujący sprawę P.P. Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.

7 Zarządzenie to zostało zaskarżone zażaleniem przez oskarżonego i jego obrońcę, którzy podnieśli następujące zarzuty obrazy przepisów postępowania:

1. art. 100 § 8 k.p.k. w zw. z art. 16 § 1 i 2 k.p.k. oraz art. 539b § 1 k.p.k., polegającej na pominięciu procesowych skutków niewykonania wobec oskarżonego obowiązku pouczenia i błędnym przyjęciu, że doręczenie mu w dniu 16 września 2025 r. wyroku Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 19 sierpnia 2025 r. wraz z uzasadnieniem spowodowało rozpoczęcie biegu siedmiodniowego terminu do wniesienia skargi do Sądu Najwyższego, mimo że oskarżony nie był obecny przy ogłoszeniu wyroku, a przy doręczeniu nie został pouczony o prawie, terminie i sposobie wniesienia skargi, wskutek czego brak pouczenia nie mógł wywołać wobec niego ujemnego skutku procesowego w postaci rozpoczęcia i upływu tego terminu;

2. art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 429 § 1 k.p.k. i art. 539f k.p.k. oraz art. 539b § 1 k.p.k., polegającej na niewłaściwym zastosowaniu art. 530 § 2 k.p.k. i odmowie przyjęcia skargi do Sądu Najwyższego z dnia 8 czerwca 2026 r. jako wniesionej po upływie terminu, mimo że wobec nieudzielenia oskarżonemu wymaganego pouczenia termin do wniesienia skargi nie rozpoczął biegu, a zatem nie zachodziła wskazana w zaskarżonym zarządzeniu przesłanka odmowy jej przyjęcia.

10 Na podstawie tak sformułowanych zarzutów wnieśli o uchylenie zaskarżonego zarządzenia i przekazanie skargi Sądowi Okręgowemu w Szczecinie w celu podjęcia czynności zmierzających do nadania jej biegu.

11 Sąd Najwyższy rozważył, co następuje.

12 Zażalenie nie jest zasadne.

13 Pomijając kwestie wadliwej konstrukcji zarzutów w rozpoznawanym zażaleniu (zarzut nr 2 dotyczy uchybienia wtórnego względem sygnalizowanej obrazy przepisów postępowania, wskazanej w zarzucie nr 1) należy przede wszystkim podkreślić, że przedmiotem niniejszego postępowania jest jedynie kontrola formalna i merytoryczna samego zarządzenia o odmowie przyjęcia skargi na wyrok uchylający. Zarówno podczas wydawania zaskarżonej decyzji procesowej, jak i na niniejszym etapie postępowania zażaleniowego poza zakresem kognicji lokuje się zagadnienie braku bądź mylnego pouczenia strony o przysługujących jej uprawieniach procesowych. Do zbadania tego rodzaju okoliczności służy odrębna procedura przywrócenia terminu zawitego na dokonanie czynności procesowej (art. 126 k.p.k.). Jak wynika z akt sprawy postanowieniem z dnia 16 czerwca 2026 r., sygn. akt WSU 5/26, Sąd Okręgowy w Szczecinie odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi.

14 Odnosząc się do meritum sprawy z zażalenia oskarżonego i jego obrońcy należy przypomnieć, że zgodnie z art. 539b § 1 k.p.k., skargę na wyrok uchylający wnosi się w terminie 7 dni od daty doręczenia wyroku z uzasadnieniem. Oskarżony odebrał odpis wyroku Sądu II instancji z uzasadnieniem w dniu 19 września 2025 r. (k. 600, t. III akt IV K 829/25), zaś skarga na wyrok uchylający została sporządzona w dniu 8 czerwca 2026 r. i wpłynęła do Sądu Okręgowego w dniu 9 czerwca 2026 r. (k. 1 akt WSI 5/26). Nie może być więc wątpliwości, że skarga na wyrok uchylający w sprawie IV Ka 1042/25 (IV K 17/24) została wniesiona po terminie, co implikowało konieczność wydania zarządzenia o odmowie jej przyjęcia.

15 Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.