Pelnora PrawoOtwórz aplikację

Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 maja 2015 r., III KK 58/15

Sąd
Sąd Najwyższy
Sygnatura
III KK 58/15
Data
Forma
Postanowienie
Źródło
SAOS: System Analizy Orzeczeń Sądowych (ICM UW), dokument u źródła

Tekst

1 Sygn. akt III KK 58/15

POSTANOWIENIE

2 Dnia 13 maja 2015 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie:

4 SSN Barbara Skoczkowska (przewodniczący)

5 SSN Andrzej Stępka

6 SSN Dariusz Świecki (sprawozdawca)

7 Protokolant Anna Korzeniecka-Plewka

8 przy udziale prokuratora Prokuratury Generalnej Zdzisława Brodzisza w sprawie S. S.

9 oskarżonej z art. 286 § 1 k.k.

10 po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie

11 w dniu 13 maja 2015 r.,

12 kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego

13 od postanowienia Sądu Rejonowego w L.

14 z dnia 30 października 2014 r.,

15 uchyla zaskarżone postanowienie i sprawę przekazuje do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w L.

Uzasadnienie

16 S. S. oskarżono o to, że w okresie od 8 listopada 2012 r. do 18 lutego 2013 r. w L. działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, prowadząc działalność gospodarczą pod nazwą „Ż. – B.” z siedzibą w P. 58, w dniu 08 listopada 2013 r. za pośrednictwem S. Z. - Dyrektora ds. Produkcji zawarła umowę o roboty budowlane przy budowie supermarketu „L.” przy ul. W. w L., nie mając zamiaru wywiązania się z warunków umowy, wprowadzając przy tym w błąd co do terminu płatności po wykonaniu robót zleconych w umowie, doprowadziła ww. Firmę do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 17.090,85 zł, tj. o czyn z art. 286 § 1 k.k. Na rozprawie głównej przed otwarciem przewodu sądowego Sąd Rejonowy 2

17 w L. wydał postanowienie o umorzeniu postępowania na podstawie art. 17 § 1 pkt 9 k.p.k. - wobec braku skargi uprawnionego oskarżyciela.

18 Powyższe postanowienie nie zostało zaskarżone przez strony i uprawomocniło się w pierwszej instancji.

19 Kasację od tego orzeczenia wniósł Prokurator Generalny zaskarżając je w całości na niekorzyść S.S. i zarzucił rażące i mające istotny wpływ na treść postanowienia naruszenie prawa karnego procesowego, to jest art. 17 § 1 pkt 9 k.p.k., polegające na błędnym uznaniu, że w odniesieniu do czynu oskarżonej S.S. z art. 286 § 1 k.k. opisanego w akcie oskarżenia Prokuratora Rejonowego w L., o sygn. .../14 zaistniała, określona w tym przepisie ujemna przesłanka procesowa w postaci braku skargi uprawnionego oskarżyciela, podczas gdy uprzednio wydane postanowienie o odmowie wszczęcia dochodzenia z dnia 4 marca 2013 r., sygn. …/13 zostało następnie uchylone i podjęto na nowo dochodzenie na mocy postanowienia prokuratora z dnia 2 lipca 2014 r. W konkluzji kasacji skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w L. do rozpoznania.

20 Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

21 Kasacja jest oczywiście zasadna z powodów w niej wskazanych. Sąd Rejonowy orzekając na rozprawie głównej o umorzeniu postępowania pozostawał w mylnym przekonaniu, że w związku z odmową wszczęcia dochodzenia nie zostało wydane postanowienie o jego podjęciu, choć wniesiono akt oskarżenia. W rzeczywistości takie postanowienie zapadło, tylko przez „zapomnienie” nie włączono go do akt postępowania przygotowawczego przekazanych Sądowi z aktem oskarżenia. Wobec tego nie zachodziła wskazana w zaskarżonym postanowieniu podstawa do umorzenia postępowania.

22 Z tego też względu Sąd Najwyższy uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę Sądowi Rejonowemu do rozpoznania.

Powołane przepisy