Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 15 października 2013 r., III KK 294/13

wyrok Sądu Najwyższego z dnia 15 października 2013 r., III KK 294/13

Tekst

1 Sygn. akt III KK 294/13

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

2 Dnia 15 października 2013 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie:

4 SSN Tomasz Artymiuk (przewodniczący)

5 SSN Józef Dołhy

6 SSN Barbara Skoczkowska (sprawozdawca)

7 Protokolant Teresa Jarosławska

8 przy udziale prokuratora Prokuratury Generalnej Krzysztofa Parchimowicza, w sprawie H. B.

9 skazanego z art. 87 § 1 k.w. w zw. z art. 9 § 1 k.w., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie

10 w dniu 15 października 2013 r.,

11 kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego, na niekorzyść skazanego, od wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w K.

12 z dnia 18 czerwca 2013 r.,

13 uchyla zaskarżony wyrok w części dotyczącej rozstrzygnięcia o karze i sprawę w tym zakresie przekazuje Sądowi Rejonowemu w K. do ponownego rozpoznania.

Uzasadnienie

14 H. B. został obwiniony o to, że:

15 1. w dniu 5 czerwca 2013 r. o godz. 18.35 w miejscowości O. prowadził samochód osobowy marki Ford Fiesta w ruchu lądowym znajdując się w 2

16 stanie po użyciu alkoholu zachodzącym przy zawartości 0,14 mg/dm3 alkoholu w wydychanym powietrzu,

17 tj. o wykroczenie z art. 87 § 1 k.w.;

18 2. w czasie i miejscu jak w pkt. 1 kierował w/w pojazdem nie mając do tego uprawnienia,

19 tj. o wykroczenie z art. 94 § 1 k.w.

20 Sąd Rejonowy w K., wyrokiem nakazowym z dnia 18 czerwca 2013 r., uznał H. B. za winnego dokonania zarzucanych mu wykroczeń i za to na podstawie art. 87 § 1 k.w. w zw. z art. 9 § 1 k.w. wymierzył mu karę grzywny w wysokości 600 zł. Sąd zwolnił obwinionego od opłaty, a wydatkami postępowania obciążył Skarb Państwa.

21 Wyrok ten nie został zaskarżony przez strony postępowania i uprawomocnił się w dniu 26 czerwca 2013 r.

22 Kasację, na niekorzyść skazanego, wniósł Prokurator Generalny.

23 Zaskarżając wyrok w części dotyczącej orzeczenia o karze i zarzucając rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa materialnego w postaci art. 87 § 3 k.w., polegające na zaniechaniu orzeczenia wobec H. B., sprawcy wykroczenia z art. 87 § 1 k.w. obligatoryjnego środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów, wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w K. do ponownego rozpoznania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

24 Kasacja Prokuratora Generalnego jest zasadna.

25 Słusznie podnosi skarżący, że zaskarżony wyrok zapadł z rażącym i mającym wpływ na jego treść naruszeniem prawa materialnego w postaci art. 87 § 3 k.w., gdyż Sąd Rejonowy w K. nie orzekł w stosunku do obwinionego H. B., który był sprawcą wykroczenia z art. 87 § 1 k.w., obligatoryjnego, jak wynika z dyspozycji art. 87 § 3 k.w., środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów. Mając to na uwadze, Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok w części dotyczącej rozstrzygnięcia o karze i sprawę w tym zakresie przekazał do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w K., który będzie zobowiązany do orzeczenia na podstawie art. 87 § 3 k.w. środka karnego zakazu prowadzenia 3

26 pojazdu (zob. uzasadnienie in fine uchwały SN z 25 marca 2010 r., I KZP 36/09, OSNKW 2010, z. 5, poz. 40).