Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 marca 2012 r., III CZ 9/12

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 marca 2012 r., III CZ 9/12

Tekst

1 Sygn. akt III CZ 9/12

POSTANOWIENIE

2 Dnia 8 marca 2012 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Kazimierz Zawada (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Mirosław Bączyk

5 SSN Dariusz Dończyk

6 w sprawie z powództwa Jadwigi K.

7 przeciwko Rafałowi K.

8 o rozwód,

9 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 8 marca 2012 r.,

10 zażalenia pozwanego na postanowienie o kosztach

11 zawarte w wyroku Sądu Apelacyjnego

12 z dnia 2 września 2011 r.,

13 oddala zażalenie i przyznaje adwokatowi Maciejowi H. od Skarbu Państwa – Sądu Apelacyjnego kwotę 120 (sto

14 dwadzieścia) zł, podwyższoną o należny podatek od towarów i usług, tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej pozwanemu z urzędu w postępowaniu zażaleniowym Uzasadnienie

15 2

16 Sąd Apelacyjny wyrokiem z dnia 2 września 2011 r. w pkt 1 oddalił apelację pozwanego od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 19 kwietnia 2011 r., rozwiązującego przez rozwód małżeństwo pozwanego z powódką, a w pkt 2 zasądził od pozwanego na rzecz powódki kwotę 270 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego. Jako podstawę rozstrzygnięcia o kosztach postępowania apelacyjnego podał art. 98 § 1 k.p.c. oraz § 6a ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).

17 Pozwany zaskarżył postanowienie zawarte w pkt 2 wyroku Sądu Apelacyjnego. W zażaleniu na to postanowienie zarzucił Sądowi Apelacyjnemu naruszenie art. 98 § 1 i 3 w związku z § 6a ust. 1 pkt 1 i § 12 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu przez zasądzenie na rzecz powódki kosztów postępowania apelacyjnego według norm przepisanych, mimo iż powódka nie była w tym postępowaniu reprezentowana przez fachowego pełnomocnika. W sprawie odpowiedź na apelację została podpisana przez powódkę, a będący radcą prawnym pełnomocnik ustanowiony przez powódkę w postępowaniu przed Sądem Okręgowym nie był obecny na rozprawie apelacyjnej. Okoliczności te przemawiają, zdaniem skarżącego, za utratą doniosłości prawnej w postępowaniu apelacyjnym pełnomocnictwa udzielonego uprzednio przez powódkę radcy prawnemu. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

18 Pełnomocnictwo procesowe udzielone radcy prawnemu przez powódkę nie ograniczało się do zastępstwa procesowego przed Sądem Okręgowym. W aktach sprawy brak też zawiadomienia o wypowiedzeniu tego pełnomocnictwa przez powódkę. Za prawidłowy zatem należy uznać wniosek leżący u podstaw zaskarżonego postanowienia, że powódka była reprezentowana przez radcę 3

19 prawnego również w postępowaniu apelacyjnym. Jego przyjęciu nie stoi na przeszkodzie osobiste wniesienie odpowiedzi na apelację przez powódkę, ani to, że ustanowiony przez nią radca prawny nie był obecny na rozprawie apelacyjnej, zgodnie bowiem z art. 86 k.p.c., strona może działać przed sądem zarówno osobiście, jak i przez pełnomocnika.

20 Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 39814 w związku

21 z art. 3941

22 § 3 k.p.c. oddalił zażalenie, a kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej pozwanemu z urzędu w postępowaniu zażaleniowym rozstrzygnął zgodnie z § 19 pkt 1 i § 20 w związku z § 13 ust. 2 pkt 2, § 6 pkt 1 i § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).