Pelnora PrawoOtwórz aplikację

Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 grudnia 2006 r., III CZ 89/06

Sąd
Sąd Najwyższy
Sygnatura
III CZ 89/06
Data
Forma
Postanowienie
Źródło
SAOS: System Analizy Orzeczeń Sądowych (ICM UW), dokument u źródła
Otwórz w aplikacji

Tekst

1 Sygn. akt III CZ 89/06

POSTANOWIENIE

2 Dnia 21 grudnia 2006 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Zbigniew Strus (przewodniczący)

5 SSN Mirosław Bączyk

6 SSN Antoni Górski (sprawozdawca)

7 w sprawie z powództwa M.K.

8 przeciwko Gminie Miasta G., Spółdzielni Mieszkaniowej "M i "G." S.A. o zapłatę,

9 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 21 grudnia 2006 r.,

10 zażalenia powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego

11 z dnia 10 marca 2006 r., sygn. akt [...],

12 oddala zażalenie.

13 2

Uzasadnienie

14 Zaskarżonym postanowieniem Sąd Apelacyjny odrzucił skargę kasacyjną powoda M.K., a to z tej przyczyny, że wartość przedmiotu zaskarżenia nie przekracza kwoty określonej w art. 3982

15 § 1 k.p.c. W zażaleniu na to postanowienie

16 powód wnosił o jego uchylenie w całości.

17 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

18 Powód w zażaleniu na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej podnosił, że Sąd Okręgowy w związku z wniesioną apelacją zwolnił go w ¾ od uiszczenia kosztów sądowych, przyjmując dla wyliczenia wysokości tych kosztów wartość przedmiotu zaskarżenia podaną przez powoda kwotę 50.010 zł. Ponadto twierdził, iż „będący przedmiotem skargi kasacyjnej stan faktyczny w części miał charakter pieniężny, zaś w części niepieniężny”.

19 Zgodnie z art. 3982

20 § 1 k.p.c. skarga kasacyjna jest niedopuszczalna

21 w sprawach majątkowych, w których wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż pięćdziesiąt tysięcy zł. Niniejsza sprawa ma bez wątpienia charakter majątkowy, bowiem jej przedmiotem było żądanie zapłaty oraz wydania nieruchomości. Powód w pozwie podał wartość przedmiotu sporu w wysokości 30.000 zł. Natomiast w apelacji wskazał wartość przedmiotu zaskarżenia 45.000 zł, którą następnie podniósł do 50.010 zł. Wartość przedmiotu zaskarżenia nie może być wyższa od wartości przedmiotu sporu (zob. drugą tezę postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 18 grudnia 1996 r., I CKN 21/96 – OSNC 1997, nr 4, poz. 42, postanowienie z dnia 19 czerwca 1997 r., III CZ 25/97 – OSNC 1997, nr 10, poz. 162, postanowienie z dnia 8 listopada 2005 r., I CZ 121/05, niepubl.). Wartością przedmiotu sporu i zaskarżenia nie można dowolnie manipulować. Wartość ta – w sprawach o prawa majątkowe – jest odzwierciedleniem rozmiaru dochodzonego roszczenia. Należy zatem stwierdzić, iż strona nie może skutecznie modyfikować jej w trakcie toczącego się postępowania bez rozszerzenia zakresu roszczenia. Nie zmienia tego fakt przyjęcia podanej przez powoda wartości dla wyliczenia wysokości kosztów przez Sąd Okręgowy. Podzielić należy pogląd Sądu 3

22 Apelacyjnego, że wartość przedmiotu zaskarżenia w skardze kasacyjnej podana została przez powoda w sposób dowolny.

23 W tej sytuacji Sąd Najwyższy oddalił zażalenie powoda jako nieuzasadnione (art. 3941

24 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39814

25 k.p.c.).

Powołane przepisy

Cytowane w

Cytowane w 10 orzeczeniach.

  1. Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 25 czerwca 2015 r., III CZ 31/15
  2. Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 marca 2015 r., II CSK 486/14
  3. Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 października 2014 r., II CZ 55/14
  4. Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 18 września 2014 r., III PK 2/14
  5. Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 marca 2014 r., V CZ 16/14
  6. Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 19 lutego 2014 r., V CSK 275/13
  7. Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 19 czerwca 2013 r., I CZ 50/13
  8. Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 17 kwietnia 2013 r., V CZ 119/12
  9. Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 27 września 2012 r., III CZ 71/12
  10. Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 stycznia 2012 r., II CZ 104/11