Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 października 2005 r., III CZ 82/05

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 października 2005 r., III CZ 82/05

Tekst

1 Sygn. akt III CZ 82/05

POSTANOWIENIE

2 Dnia 21 października 2005 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Zbigniew Kwaśniewski (przewodniczący)

5 SSN Bronisław Czech

6 SSN Tadeusz Żyznowski (sprawozdawca)

7 w sprawie ze skargi M. i E. małżonków P. o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej prawomocnym postanowieniem Sądu Okręgowego w R. z dnia 9 grudnia 2002 r. sygn. akt … 489/02

8 z wniosku J. B. i Z. B.

9 przy uczestnictwie M. P., E. P., J. P., A. P., M. B. i Gminy P.

10 o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie, po rozpoznaniu w Izbie Cywilnej na posiedzeniu niejawnym w dniu 21 października 2005 r.,

11 zażalenia uczestników na postanowienie Sądu Okręgowego w R.

12 z dnia 12 maja 2005 r.

13 oddala zażalenie.

14 2

Uzasadnienie

15 Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy odrzucił skargę uczest. post. E. i M. małż. P. o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej prawomocnym postanowieniem Sądu Okręgowego w R. z dnia 9 grudnia 2002 r. sygn. akt … 489/02, stwierdzającym nabycie przez wnioskodawców J. B. i Z. B. własności nieruchomości – oznaczonej w sentencji tego postanowienia – przez zasiedzenie. Sąd orzekający stwierdził, że powoływana przez skarżących mapa sporządzona w 1971 r. i wskazująca przebieg granicy pomiędzy nieruchomościami skarżących i wnioskodawców nie zawiera okoliczności faktycznych lub środków dowodowych o których stanowi – powołany w skardze art. 403 § 2 k.p.c. Dlatego – zdaniem tego Sądu – skarga nie opiera się na ustawowej podstawie wznowienia i podlega odrzuceniu (art. 410 § 1 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.).

16 W złożonym zażaleniu uczest. postęp. E. i M. małż. P. zarzucili naruszenie art. 410 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na merytorycznym badaniu wniesionej skargi o wznowienie postępowania, w sytuacji gdy w oparciu o tenże artykuł Sąd orzekający powinien ograniczyć się jedynie do stwierdzenia, czy skarżący wskazują podstawę wznowienia i czy odpowiada ona jednej z podanych w kodeksie postępowania cywilnego przyczyn uzasadniających żądanie wznowienia oraz czy wniosek został złożony w przepisanym przez ustawę terminie; art. 403 § 2 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. przez przyjęcie, że mapa inwentaryzacyjna z 1971 r. złożona do wniosku o wznowienie postępowania, która nie była przedmiotem oceny, nie jest nowym dowodem w sprawie, które mogło mieć istotne znaczenie na wynik sprawy, a z których uczestnik nie mógł skorzystać w poprzednim postępowaniu. Wskazując na powyższe skarżący wnosili o chylenie zaskarżonego postanowienia i zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego.

17 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

18 3

19 Na postanowienie sądu drugiej instancji odrzucające skargę o wznowienie postępowania przysługuje zażalenie do Sądu Najwyższego (art. 3941 § 2 k.p.c.

20 wprowadzony ustawą z dnia 22 grudnia 2004 r. – o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy – Prawo o ustroju sądów powszechnych Dz.U. z 2005 r., Nr 13, poz. 98). Powołana ustawa nowelizacyjna weszła w życie z dniem 6 lutego 2005 r. (por. art. 6), a więc obowiązywała już w dacie złożenia przez uczestników postępowania E. i M. małż. P. skargi o wznowienie postępowania (k. 286), co pomija autor zażalenia. Artykuł 410 § 1 k.p.c. – w nowym brzmieniu, którego aktualną treść pomija także zażalenie, stanowi, że sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie przepisanego terminu, niedopuszczalną lub nieopartą na ustawowej podstawie a postanowienie w tym przedmiocie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Stwierdzenie na posiedzeniu niejawnym dopuszczalności wznowienia nie może ograniczyć się do badania, czy wskazane przez skarżących okoliczności dają się podciągnąć pod przewidzianą w ustawie podstawę wznowienia, lecz obejmuje – wbrew odmiennym twierdzeniem skarżących – badanie i ustalenie, czy powoływana podstawa wznowienia rzeczywiście istnieje. Nastąpiła bowiem – wskutek uchylenia art. 411 k.p.c., co pomijają skarżący – eliminacja dwustopniowego postępowania. Skarga o wznowienie postępowania podlega – w myśl art. 410 § 1 k.p.c. – odrzuceniu jeżeli w okolicznościach konkretnej sprawy – podawana podstawa nie zostanie przez sąd stwierdzona. Podstawą wznowienia – wskazywaną przez skarżących (art. 403 § 2 k.p.c.) mogą być takie nowe okoliczności lub środki dowolne, które zaszły przed rozstrzygnięciem sprawy a dotyczyły podstawy faktycznej wydanego orzeczenia. Przebieg spornej granicy w linii prostej między przedmiotowymi działkami był przedstawiany na materiałach geodezyjnych przytoczonych w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia i stanowił przedmiot oceny Sądu Okręgowego. Nie istniała zatem wskazywana podstawa wznowienia postępowania, a zażalenie jako pozbawione uzasadnionej podstawy podlega oddaleniu (art. 3941 i 39814

21 k.p.c.).