Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 listopada 2009 r., III CZ 52/09

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 listopada 2009 r., III CZ 52/09

Tekst

1 Sygn. akt III CZ 52/09

POSTANOWIENIE

2 Dnia 26 listopada 2009 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Iwona Koper (przewodniczący)

5 SSN Kazimierz Zawada (sprawozdawca)

6 SSN Dariusz Zawistowski

7 w sprawie ze skargi E.L.

8 o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Okręgowego w K. z dnia 9 września 2009 r. sygn. akt [...] z wniosku J.R., J.R., J.R. i P.R.

9 przy uczestnictwie [...]

10 o zniesienie współwłasności,

11 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 26 listopada 2009 r.,

12 zażalenia uczestniczki E.L.

13 na postanowienie Sądu Okręgowego w K.

14 z dnia 2 lipca 2009 r., sygn. akt [...],

15 oddala zażalenie.

16 2

Uzasadnienie

17 Sąd Okręgowy w K. postanowieniem z dnia 2 lipca 2009 r. odrzucił skargę E.L. o wznowienie postępowania o zniesienie współwłasności, zakończonego prawomocnym postanowieniem tego Sądu z dnia 9 września 2008 r.

18 Skarżąca była uczestniczką postępowania o zniesienie współwłasności i domagała się jego wznowienia na podstawie art. 403 § 2 k.p.c. ze względu na błędne ustalenie przez Sąd wielkości udziałów we współwłasności części wspólnych. Skargę podtrzymała także po sprostowaniu oczywistej omyłki w orzeczeniu znoszącym współwłasność przez zastąpienie ułamka „64/1272” ułamkiem „65/1272”.

19 Według Sądu Okręgowego skargę uczestniczki należało odrzucić dlatego, że przytoczone przez nią okoliczności nie odpowiadają podstawie wznowienia określonej w powołanym przez nią art. 403 § 2 k.p.c., lecz są - co najwyżej - spóźnionymi zarzutami pod adresem objętego skargą rozstrzygnięcia. W zażaleniu skarżąca podniosła, że postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 2 lipca 2009 r. zostało wydane z naruszeniem art. 403 § 2 k.p.c. oraz art. 350 § 1 k.p.c.

20 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

21 Zgodnie z art. art. 403 § 2 k.p.c., mającym odpowiednie zastosowanie także w postępowaniu nieprocesowym (art. 13 § 2 k.p.c.), podstawą wznowienia może być późniejsze wykrycie okoliczności faktycznych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Muszą to być okoliczności istniejące już w czasie trwania prawomocnie zakończonego postępowania, ale wówczas stronie nieznane i tym samym niemożliwe do wykorzystania przez nią w tym postępowaniu. Muszą one przy tym dotyczyć podstawy faktycznej żądania albo uzasadniać obronę przed żądaniem. Jednocześnie nie uwzględnia się tu okoliczności wynikających już z materiału procesowego, jeżeli pominięte zostały przez stronę na skutek opieszałości, zaniedbania, zapomnienia lub błędnej oceny potrzeby ich powołania. 3

22 Sąd Okręgowy, zestawiając treść skargi z treścią regulacji zawartej w art. 403 § 2 k.p.c., trafnie zatem przyjął, że skarżąca, powołując się na wadliwe ustalenie w postanowieniu znoszącym współwłasność wielkości udziałów we współwłasności części wspólnych, nie przytoczyła określonej w art. 403 § 2 k.p.c. przyczyny wznowienia.

23 Mając powyższe na względzie Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji (art. 39814

24 w związku z art. 3941

25 § 3 i art. 13 § 2 k.p.c.).