Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 września 2015 r., III CZ 41/15

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 września 2015 r., III CZ 41/15

Tekst

1 Sygn. akt III CZ 41/15

POSTANOWIENIE

2 Dnia 16 września 2015 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie:

4 SSN Iwona Koper (przewodniczący)

5 SSN Irena Gromska-Szuster (sprawozdawca)

6 SSN Grzegorz Misiurek

7 w sprawie z powództwa M. S.

8 przeciwko J.N.

9 o zobowiązanie do złożenia oświadczenia woli,

10 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 września 2015 r.,

11 zażalenia pozwanego

12 na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […]

13 z dnia 8 czerwca 2015 r.,

14 oddala zażalenie.

15 2

Uzasadnienie

16 Zaskarżonym postanowieniem z dnia 8 czerwca 2015 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę kasacyjną pozwanego wskazując, że pełnomocnik pozwanego, wezwany do uzupełnienia braku fiskalnego skargi przez uiszczenie opłaty sądowej oraz braku formalnego skargi przez złożenie dodatkowego jej odpisu w terminie tygodniowym pod rygorem odrzucenia skargi, nie złożył w zakreślonym terminie odpisu skargi kasacyjnej, wobec czego podlega ona odrzuceniu na podstawie art. 3986

17 § 2 k.p.c.

18 W zażaleniu pozwany zarzucił naruszenie powyższego przepisu przez odrzucenie skargi kasacyjnej, mimo że spełnia ona wymagania do przyjęcia jej do rozpoznania, a nie dołączenie jednego odpisu skargi ma charakter jedynie techniczny i pozostaje bez wpływu na jej zasadność i możliwość przyjęcia do rozpoznania. Wnosił o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

19 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

20 Zażalenie jest nieuzasadnione.

21 Zgodnie z art. 3984

22 k.p.c. skarga kasacyjna powinna spełniać wymagania

23 konstrukcyjne określone w § 1 i 2 oraz wymagania formalne określone w § 3, który przewiduje między innymi obowiązek dołączenia do skargi odpowiedniej ilości jej odpisów w celu doręczenia stronie przeciwnej i dwóch odpisów przeznaczonych dla Sądu Najwyższego oraz dla Prokuratora Generalnego. Niedołączenie do skargi kasacyjnej odpisów w wymaganej liczbie stanowi brak formalny, podlegający usunięciu w trybie przewidzianym w art. 3986

24 § 1 k.p.c., ze skutkiem nie usunięcia

25 tego braku określonym w art. 3986

26 § 2 k.p.c., o ile brak uniemożliwia nadanie

27 skardze prawidłowego biegu, a więc doręczenia odpisu stronie przeciwnej i przekazania dwóch odpisów do Sądu Najwyższego (porównaj między innymi postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 8 lipca 2014 r. I UZ 4/14 i z dnia 4 marca 2015 r. I UZ 30/14, niepubl.). Wbrew zatem stanowisku skarżącego niedołączenie do skargi kasacyjnej odpowiedniej ilości odpisów nie ma jedynie „technicznego charakteru”, lecz służy określonemu celowi procesowemu, podobnie jak inne wymagania formalne, których spełnienie jest obowiązkiem wnoszącego skargę, egzekwowanym w sposób przewidziany w art. 3986

28 § 1 k.p.c. i sankcjonowanym

29 w sposób określony w art. 3986

30 § 2 k.p.c.

31 3

32 Wskazana wyżej procedura stanowi pierwszy etap badania skargi kasacyjnej pod względem spełnienia wymagań konstrukcyjnych i formalnych. Jedynie pozytywne zakończenie tego etapu pozwala na przejście do etapu drugiego, a więc badania czy skarga spełnia jedną z przesłanek art. 3989 § 1 k.p.c., uzasadniających

33 przyjęcie jej do rozpoznania. Jeżeli skarga kasacyjna nie spełnia wymagań konstrukcyjnych lub formalnych, podlega odrzuceniu, bez względu na to, czy występuje w niej którakolwiek z przesłanek uzasadniających przyjęcie do rozpoznania, co na tym etapie w ogóle nie podlega badaniu.

34 Bez znaczenia jest zatem twierdzenie skarżącego, iż wniesiona przez niego skarga kasacyjna spełnia wymaganie uzasadniające przyjęcie jej do rozpoznania, bowiem występuje w niej istotne zagadnienie prawne oraz „oparta została na podstawach wskazanych w art. 3903

35 k.p.c.” (jak należy przypuszczać chodzi

36 o podstawy skargi kasacyjnej określone w art. 3983

37 § 1 k.p.c.). Przyczyną

38 odrzucenia skargi na podstawie art. 3986

39 § 2 k.p.c. było bowiem to, że nie został

40 usunięty w terminie jej brak formalny w postaci braku jednego odpisu skargi, koniecznego w celu nadania skardze prawidłowego biegu, a nie dlatego, że nie zostały w niej przytoczone podstawy kasacyjne i ich uzasadnienie lub nie występują przesłanki przedsądu przewidziane w art. 3989

41 § 1 k.p.c.

42 Wobec tego, że powyższe zarzuty nie mogą być skuteczne, a skarżący nie zakwestionował w żaden inny sposób zasadności zaskarżonego postanowienia, Sąd Najwyższy na podstawie art. 39814

43 w zw. z art. 3941

44 § 3 k.p.c. oddalił zażalenie.