Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 maja 2015 r., III CZ 21/15

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 maja 2015 r., III CZ 21/15

Tekst

1 Sygn. akt III CZ 21/15

POSTANOWIENIE

2 Dnia 13 maja 2015 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie:

4 SSN Jacek Gudowski (przewodniczący, sprawozdawca)

5 SSN Maria Szulc

6 SSN Dariusz Zawistowski

7 w sprawie ze skargi A. S. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia w sprawie o sygn. akt I Co …/10

8 w sprawie z wniosku A. S.

9 o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 13 maja 2015 r.,

10 zażalenia wnioskodawcy

11 na postanowienie Sądu Rejonowego w W.

12 z dnia 12 stycznia 2015 r.

13 odrzuca zażalenie.

14 2

Uzasadnienie

15 Sąd Rejonowy potraktował skargę A. S. z dnia 5 stycznia 2015 r. „na bezprawne czynności, działania władzy publicznej” jako skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia wydanego w sprawie I Co …/10 - bez wskazania jednak konkretnego orzeczenia, którego skarga dotyczy – i następnie skargę tę postanowieniem z dnia 12 stycznia 2015 r. odrzucił. Stwierdził, że skarga została sporządzona bez zachowania przymusu adwokackoradcowskiego, przy czym wymierzono ją przeciwko orzeczeniu nieprzewidzianemu w art. 4241

16 k.p.c., żadne bowiem rozstrzygnięcie podjęte w sprawie I Co …/10 nie jest wyrokiem ani postanowieniem co do istoty sprawy.

17 Skarżący wniósł zażalenie, które sporządził osobiście, określając zaskarżone postanowienie jako krzywdzące i rażąco naruszające prawo procesowe. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

18 Zgodnie z art. 871

19 k.p.c., w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych. Przymus tego zastępstwa ma charakter bezwzględny - z wyjątkami wynikającymi z art. 871 § 2

20 k.p.c., które w niniejszej sprawie nie wstępują – zatem przy wszystkich czynnościach procesowych przed Sądem Najwyższym, a także tych, które dotyczą tego postępowania, ale są podejmowane przed sądem powszechnym, skarżący powinien być zastępowany przez adwokata lub radcę prawnego.

21 W tej sytuacji, odstępując od oceny, czy trafna była decyzja Sądu Rejonowego kwalifikująca skargę A. S. „na bezprawne czynności, działania władzy publicznej” jako skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, Sąd Najwyższy na podstawie art. 3986

22 § 3 w związku z art. 42412

23 i art.

24 3941

25 § 3 k.p.c. orzekł, jak w sentencji.