Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18 grudnia 2015 r., III CSK 332/15

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18 grudnia 2015 r., III CSK 332/15

Tekst

1 Sygn. akt III CSK 332/15

POSTANOWIENIE

2 Dnia 18 grudnia 2015 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie:

4 SSN Józef Frąckowiak

5 w sprawie z wniosku B. K.

6 przy uczestnictwie Z. K. i L. P.

7 o podział majątku wspólnego,

8 na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

9 w dniu 18 grudnia 2015 r.,

10 na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawczyni

11 od postanowienia Sądu Okręgowego w K.

12 z dnia 31 marca 2015 r.,

13 odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania

14 i zasądza od wnioskodawczyni na rzecz uczestników

15 postępowania kwotę 1800 zł (tysiąc osiemset) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

16 2

Uzasadnienie

17 Określone w art. 3984

18 § 2 k.p.c. wymaganie uzasadnienia w skardze

19 kasacyjnej wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania zostaje spełnione, jeśli skarżący wykaże, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 3984

20 § 2 k.p.c. może być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania. Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

21 Wnioskodawczyni B. K. we wniesionej skardze kasacyjnej od postanowienia Sądu Okręgowego w K. z dnia 31 marca 2015 r. wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania oparła na przesłance wskazanej w art. 3989 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c.

22 Szczegółowa analiza uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie pozwala na stwierdzenie, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne oraz, że istnieje potrzeba wykładni przepisów prawa budzących poważne wątpliwości. Rozporządzanie udziałem w spółce z o.o. należy do uprawnień wspólnika, nawet gdy środki pochodzące na nabycie tego udziału pochodzą z majątku wspólnego. Natomiast środki uzyskane ze zbycia takich udziałów należy wziąć pod uwagę przy podziale majątku wspólnego. Pogląd taki jest ugruntowany w orzecznictwie Sądu Najwyższego (III CZP 15/79, II CSK 273/09, II CSK 446/08) i doktrynie. W rozpoznawanej sprawie dodatkowo za taką oceną przemawia § 14 umowy spółki, w której kapitale zakładowym znajdują się udziały będące przedmiotem sporu. Wskazać należy, że nie zachodzi również nieważność postępowania, którą Sąd Najwyższy bierze pod rozwagę – w granicach zaskarżenia - z urzędu (art. 39813

23 § 1 k.p.c.).

24 Z przytoczonych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989

25 § 2 k.p.c.).

26 3

27 Na wniosek uczestników Sąd Najwyższy orzekł o kosztach postępowania kasacyjnego na podstawie art. 520 § 3 k.p.c. oraz art. 391 § 1 k.p.c. i art. 39821 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.

28 eb