Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 marca 2007 r., III CNP 8/07

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 marca 2007 r., III CNP 8/07

Tekst

1 Sygn. akt III CNP 8/07

POSTANOWIENIE

2 Dnia 16 marca 2007 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Maria Grzelka

5 w sprawie z wniosku S.M. i R.M.

6 przeciwko M.K. i W.K.

7 o egzekucję,

8 na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 marca 2007 r., na skutek skargi pozwanych

9 o stwierdzenie niezgodności z prawem

10 prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w N.

11 z dnia 13 grudnia 2006 r., sygn. akt [...],

12 odrzuca skargę.

13 2

Uzasadnienie

14 Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje wtedy, gdy przez wydanie orzeczenia stronie została wyrządzona szkoda (art. 4241

15 § 1 k.p.c.). Przesłankę dopuszczalności skargi jest więc istnienie szkody w chwili wnoszenia skargi, a nie możliwość wystąpienia szkody w przyszłości. Uprawdopodobnienie, o którym mowa w art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.

16 dotyczy kwestii wykazywania szkody istniejącej, nie zaś prawdopodobieństwa jej powstania (por. postanowienie SN z dnia 11 stycznia 2006 r. II CNP 13/05 – OSNC 2006, nr 6, poz. 110). Pozwani w skardze powołali się na grożące im pogorszenie stanu zdrowia i zagrożenie dla życia, spokoju domowego oraz możliwości powstawania dalszych konfliktów sąsiedzkich, a także zniszczeń w piwnicy i innych urządzeniach budowlanych. W ten sposób wskazywali na prawdopodobieństwo powstania szkody w przyszłości, nie zaś na szkodę istniejącą, odnośnie do której dopiero – po określeniu jej rodzaju i rozmiaru – powinni by przytoczyć twierdzenia uwiarygodniające wystąpienie szkody. Wobec tego, że skarga pozwanych z przedstawionych przyczyn, nie spełnia wymagań przewidzianych w art. 4245 § 1

17 pkt 4 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c.).