Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 czerwca 2007 r., III CNP 38/07

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 czerwca 2007 r., III CNP 38/07

Tekst

1 Sygn. akt III CNP 38/07

POSTANOWIENIE

2 Dnia 22 czerwca 2007 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Jacek Gudowski

5 w sprawie z wniosku W. L.

6 przy uczestnictwie B. S.

7 o podział majątku dorobkowego,

8 na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 22 czerwca 2007 r., na skutek skargi uczestniczki

9 o stwierdzenie niezgodności z prawem

10 prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego

11 w K.

12 z dnia 2 września 2005 r.,

13 odrzuca skargę.

14 2

Uzasadnienie

15 Uczestniczka B. S. wniosła skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego w K. z dnia 2 września 2005 r., zarzucając naruszenie przepisów prawa procesowego (art. 326 § 1 w związku z art. 225 i art. 236 k.p.c.) oraz prawa materialnego (art. 46-48 k.r.o). Jednocześnie skarżąca nie wskazała przepisu prawa, z którym kwestionowane orzeczenie jest niezgodnie, natomiast odnosząc się do wymagań stawianych przez art. 4241 § 2

16 k.p.c. stwierdziła, że „biorąc pod uwagę wartość przedmiotu sprawy i rodzaj naruszeń prawa w odniesieniu do podstawowych zasad porządku prawnego (...) istnieje wyjątkowy wypadek uzasadniający wniesienie skargi”.

17 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

18 Zgodnie z art. 4245

19 § 1 k.p.c., skarga – obok innych wymagań uznawanych za tzw. wymagania konstrukcyjne – powinna zawierać wskazanie przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne (pkt 3). Niespełnienie tego wymagania, zgodnie z art. 4248

20 § 1 k.p.c., powoduje odrzucenie skargi bez

21 wzywanie o uzupełnienie braku.

22 W tej sytuacji skarga uczestniczki, pozbawiona jednego z niezbędnych elementów konstrukcyjnych, podlega odrzuceniu, niezależnie od tego, że podniesione w niej okoliczności („wartość przedmiotu sprawy i rodzaj naruszeń prawa”) nie stanowią „wypadku wyjątkowego”, o którym mowa w art. 4241 § 2

23 k.p.c., uzasadniającego wniesienie skargi od orzeczenia sądu pierwszej instancji. W konsekwencji orzeczono, jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c.).

24 db