Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 lutego 2008 r., III CNP 3/08

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 lutego 2008 r., III CNP 3/08

Tekst

1 Sygn. akt III CNP 3/08

POSTANOWIENIE

2 Dnia 22 lutego 2008 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie:

4 SSN Marian Kocon

5 w sprawie z powództwa Wojewódzkiego Specjalistycznego Szpitala (…) w M.(...) przeciwko Skarbowi Państwa-Ministrowi Skarbu Państwa

6 o zapłatę,

7 na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 22 lutego 2008 r., na skutek skargi powoda

8 o stwierdzenie niezgodności z prawem

9 prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 28 czerwca 2006 r., sygn. akt I ACa (…),

10 odrzuca skargę.

Uzasadnienie

11 Wyrokiem z dnia 28 czerwca 2007 r. Sąd Apelacyjny zmienił zaskarżony wyrok Sądu Okręgowego w K. i oddalił powództwo Wojewódzkiego Specjalistycznego Szpitala (…) w M.(...) przeciw Skarbowi Państwa – Ministrowi Skarbu Państwa, w sprawie o zapłatę.

12 Powód wniósł skargę na podstawie art. 4241

13 § 1 k.p.c., w której żądał

14 stwierdzenia niezgodności z prawem tego orzeczenia.

15 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

16 Zgodnie z art. 4245

17 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, powinna zawierać oznaczenie orzeczenia, od którego została wniesiona, uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy, wniosek o stwierdzenie niezgodności 2

18 orzeczenia z prawem, przytoczenie podstaw oraz ich uzasadnienie, wskazanie przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne oraz wykazanie że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe.

19 Wymagania te mają charakter konstrukcyjny i powinny być spełnione w sposób kumulatywny, a zatem skarga niespełniająca któregokolwiek z nich dotknięta jest tzw. brakiem istotnym, nienaprawialnym w trybie właściwym dla usuwania braków formalnych i podlega odrzuceniu a limine.

20 Skarga nie spełnia opisanych wymogów. Przede wszystkim, w sprawie była możliwa zmiana lub uchylenie skarżonego orzeczenia, gdyż powodowi przysługiwała skarga kasacyjna. Nie zachodzą więc warunki z art. 4241 § 1 k.p.c., a skarżący nie

21 powoływał się na okoliczności z art. 4241

22 § 2 k.p.c. Ponadto, w skardze nie wskazano

23 przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne.

24 Z przytoczonych względów należało orzec, jak w sentencji (art. 4248 § 2 k.p.c.).