Pelnora PrawoOtwórz aplikację

Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 25 sierpnia 2009 r., III CNP 22/09

Sąd
Sąd Najwyższy
Sygnatura
III CNP 22/09
Data
Forma
Postanowienie
Źródło
SAOS: System Analizy Orzeczeń Sądowych (ICM UW), dokument u źródła
Otwórz w aplikacji

Tekst

1 Sygn. akt III CNP 22/09

POSTANOWIENIE

2 Dnia 25 sierpnia 2009 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Jacek Gudowski

5 w sprawie z powództwa Agencji Rozwoju Miasta S.A.

6 przeciwko G.Ś.

7 o zapłatę,

8 na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 25 sierpnia 2009 r., na skutek skargi pozwanej

9 o stwierdzenie niezgodności z prawem

10 prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego

11 z dnia 23 lutego 2007 r., sygn. akt [...],

12 odrzuca skargę.

13 2

Uzasadnienie

14 Wyrokiem z dnia 23 lutego 2007 r. Sąd Apelacyjny oddalił apelację pozwanej G.Ś. od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 17 listopada 2006 r.

15 Pozwana G.Ś. zaskarżyła wyrok Sądu Apelacyjnego skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.

16 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

17 Zgodnie z art. 4245

18 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia powinna zawierać oznaczenie orzeczenia, od którego została wniesiona, ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części, wskazanie przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne, a także przytoczenie podstaw oraz ich uzasadnienie, uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy, wykazanie, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe, oraz wniosek o stwierdzenie niezgodności orzeczenia z prawem. Wszystkie te wymagania powinny być spełnione w sposób kumulatywny, mają one bowiem charakter konstrukcyjny, a skarga niespełniająca któregokolwiek z nich dotknięta jest tzw. brakiem istotnym, nienaprawialnym w trybie właściwym dla usuwania braków formalnych i podlega odrzuceniu a limine.

19 Tymczasem pozwana nie przedstawiła w skardze żadnego z wymagań przewidzianych w art. 4245

20 § 1 pkt 1-6 k.p.c., albo nie uczyniła tego w sposób

21 należyty i zgodny z utrwaloną wykładnią tego przepisu, co skutkuje odrzuceniem tej skargi (por. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 23 września 2005 r., III CNP 5/05, niepubl, z dnia 18 stycznia 2006 r., III CNP 26/06, niepubl., z dnia 27 stycznia 2006 r., III CNP 23/05, OSNC 2006, nr 7-8, poz. 140, z dnia 27 stycznia 2006 r., III CNP 15/05, niepubl.).

22 Istotnym brakiem skargi jest także złożenie przez skarżącą wniosku „o uchylenie wyroku Sądu Apelacyjnego”, którego konstrukcja skargi nie przewiduje (art. 4245

23 § 1 k.p.c.). Należy podkreślić, że skarga o stwierdzenie niezgodności 3

24 z prawem prawomocnego orzeczenia – co wynika już z jej normatywnej nazwy – nie może zmierzać do uchylenia, albo zmiany zaskarżonego orzeczenia, lecz jedynie do stwierdzenie jego zgodności (niezgodności) z prawem (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 30 marca 2007 r., I CNP 13/07, niepubl., i z dnia 27 października 2005 r., V CNP 28/05, niepubl.) Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c.).

Powołane przepisy

Cytowane w

Cytowane w 1 orzeczeniu.

  1. Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 28 lutego 2013 r., IV CNP 83/12