Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 17 kwietnia 2009 r., III CNP 2/09
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 17 kwietnia 2009 r., III CNP 2/09
Tekst
1 Sygn. akt III CNP 2/09
POSTANOWIENIE
2 Dnia 17 kwietnia 2009 r.
3 Sąd Najwyższy w składzie :
4 SSN Marian Kocon
5 w sprawie z powództwa H. F.
6 przeciwko A. I. i in.,
7 przy interwencji ubocznej Gminy Miejskiej K. po stronie powoda o eksmisję,
8 na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 17 kwietnia 2009 r., na skutek skargi pozwanych o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w K.
9 z dnia 16 października 2007 r.,
10 odrzuca skargę.
11 2
Uzasadnienie
12 Postanowieniem z dnia 16 października 2007 r. Sąd Okręgowy w K. oddalił zażalenie pozwanych […], od postanowienia Sądu Rejonowego, w sprawie z powództwa H. F., o eksmisję.
13 Pozwani wnieśli skargę na podstawie art. 4241
14 § 1 k.p.c., w której żądali
15 stwierdzenia niezgodności z prawem tego orzeczenia.
16 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
17 Zgodnie z art. 4245
18 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, powinna zawierać oznaczenie orzeczenia, od którego została wniesiona, uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy, przytoczenie podstaw oraz ich uzasadnienie, wskazanie przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne oraz wykazanie że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe.
19 Wymagania te mają charakter konstrukcyjny i powinny być spełnione w sposób kumulatywny, a zatem skarga niespełniająca któregokolwiek z nich dotknięta jest tzw. brakiem istotnym, nienaprawialnym w trybie właściwym dla usuwania braków formalnych i podlega odrzuceniu a limine.
20 Tymczasem w skardze pozwanych brak jest uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody oraz wskazania przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne.
21 Z tych względów, stwierdziwszy że skarga pozwanych nie spełnia wymagań określonych w art. 4245
22 § 1 pkt 3 i 4 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji.
23 jz