Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 18 września 1985 r., III ARN 20/85

wyrok Sądu Najwyższego z dnia 18 września 1985 r., III ARN 20/85

Sentencja

1 Sąd Najwyższy po rozpoznaniu sprawy ze skargi (...) na decyzję Wojewody (...) w przedmiocie ustalenia wysokości czynszu najmu za lokal mieszkalny na skutek rewizji nadzwyczajnej Ministra Sprawiedliwości (...) od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Lublinie z dnia 16 stycznia 1985 r. SA/Lu 169/84

2 oddala rewizję nadzwyczajną.

Uzasadnienie

3 W niniejszej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny był związany uchwałą Sądu Najwyższego podjętą w dniu 13 listopada 1984 r. III AZP 4/84 z mocy art. 301 par. 2 Kpc w związku z art. 211 Kpa.

4 Związanie to - jak wyżej ustalono - odnosi się także do Sądu Najwyższego z mocy art. 301 par. 2 w związku z art. 423 par. 1 Kpc.

5 Dotyczy to także postępowania wywołanego złożeniem rewizji nadzwyczajnej od orzeczenia wydanego przez Naczelny Sąd Administracyjny, bowiem skład Pięciu Sędziów Sadu Najwyższego rozpatrujący tę rewizję /art. 420 par. 4 Kpc/, nie stanowi składu poszerzonego w rozumieniu art. 19 ustawy z dnia 29 września 1984 r. o Sądzie Najwyższym /Dz.U. nr 45 poz. 241/.

6 Wprawdzie skład ten mógłby przedstawić zagadnienie prawne do rozstrzygnięcia przez skład siedmiu sędziów Sądu Najwyższego, lecz warunkiem tego jest istnienie poważnych wątpliwości /art. 13 pkt 5 ustawy o Sądzie Najwyższym/.

7 W niniejszej sprawie brak tej podstawowej przesłanki, skoro pogląd wyrażony przez Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 13 listopada 1984 r. - podjętej w tej sprawie - nie nasuwa tych wątpliwości.

8 Przeciwnie zarówno treść uchwały jak i motywacja jest w pełni przekonywająca.