Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 19 lipca 1991 r., III ARN 16/91

wyrok Sądu Najwyższego z dnia 19 lipca 1991 r., III ARN 16/91

Sentencja

1 Sąd Najwyższy po rozpoznaniu sprawy ze skargi (...) na decyzję Kierownika Wydziału Spraw Lokalowych (...) w przedmiocie odmowy przydziału lokalu mieszkalnego i przekwaterowania do mieszkania rodziców na skutek rewizji nadzwyczajnej Prokuratora Generalnego (...) od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy we Wrocławiu z dnia 12 października 1990 r. SA/Wr 453/90

2 uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę NSA OZ we Wrocławiu do ponownego rozpoznania.

Uzasadnienie

3 Naczelny Sąd Administracyjny wbrew swemu obowiązkowi, wynikającemu z art. 7 Kpa nie wyjaśnił należycie podstawy prawnej swego orzeczenia. Na skutek tego wydał orzeczenie naruszające przepis art. 46 ust. 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. - Prawo lokalowe /Dz.U. 1987 nr 30 poz. 165 ze zm./.

4 Przepis art. 46 ust. 2 prawa lokalowego dotyczy wyłącznie sytuacji, gdy po śmierci najemcy w lokalu pozostała jakakolwiek osoba, która nie wstąpiła w stosunek najmu w trybie art. 691 Kc.

5 Przepis ten nie określa żadnych cech osoby pozostałej w lokalu, w tym nie określa tytułu do zajmowania lokalu, ani celu zamieszkiwania.

6 W związku z tym każda osoba, która mieszkała w lokalu najemcy do czasu jego śmierci, odpowiada podmiotowo powyższemu przepisowi.