Uzasadnienie orzeczenia Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie z dnia 17 września 2015 r., III AUa 449/15

uzasadnienie orzeczenia Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie z dnia 17 września 2015 r., III AUa 449/15

Tekst

1 Sygn. akt III AUa 449/15

Uzasadnienie

2 Decyzją z 3 grudnia 2014 r., Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział

3 w R. odmówił wnioskodawcy T. K. prawa do emerytury pomostowej. W uzasadnieniu decyzji podano, iż wnioskodawca nie spełnia wszystkich warunków określonych w ustawie z 19 grudnia 2008 r. o emeryturach pomostowych (Dz. U. Nr 237, poz. 1656 ze zm.) w zw. z przepisami ustawy z 17 grudnia 1998 r.

4 o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2013 r. poz. 1440 ze zm.), bowiem nie udowodnił 15 lat zatrudnienia w warunkach szczególnych lub w szczególnym charakterze. Ponadto po 31 grudnia 2008 r. nie wykonywał prac w wyżej określonych warunkach. Organ rentowy, z uwagi na braki formalne świadectwa pracy wykonywanej w warunkach szczególnych, nie uwzględnił wnioskodawcy okresu takiej pracy od 2 października 1989 r. do 8 stycznia 2007 r. w Spółdzielni (...) w J..

5 W odwołaniu od powyższej decyzji, T. K. domagał się jej zmiany i przyznania prawa do żądanego świadczenia podnosząc, iż na potwierdzenie charakteru wykonywanej pracy przedłożył właściwy dokument. Dodatkowo powołał się na zeznania świadków oraz dokumentację osobową, wnosząc o uwzględnienie okresu zatrudnienia w szczególnych warunkach.

6 W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie z przyczyn, które stanowiły o wydaniu zaskarżonej decyzji.

7 Wyrokiem z 13 marca 2015r. Sąd Okręgowy w Przemyślu Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w pkt I zmienił zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznał wnioskodawcy T. K. prawo do emerytury pomostowej w ustawowej wysokości, począwszy od 6 listopada 2014 r., w pkt II stwierdził, że Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. nie ponosi odpowiedzialność za opóźnienie w ustaleniu prawa do powyższego świadczenia.

8 Na podstawie dokumentacji z przebiegu zatrudnienia wnioskodawcy, w tym świadectwa pracy wykonywanej w warunkach szczególnych z 15 października

9 2012 r., postanowienia Sądu Okręgowego w Przemyślu z 14 października 2014r. wydanego w sprawie sygn. akt III U 998/14, zeznań świadków: A. W. oraz Z. J., zeznań wnioskodawcy, akt osobowych odwołującego się, Sąd pierwszej instancji ustalił, iż wnioskodawca T. K. urodzony (...), z wnioskiem o emeryturę wystąpił 2 lipca 2014 r., oświadczając że nie jest członkiem otwartego funduszu emerytalnego oraz że nie pozostaje w stosunku pracy. Na potwierdzenie okresów ubezpieczenia oraz charakteru zatrudnienia przedstawił świadectwa pracy. Decyzją z 18 lipca 2014 r. ZUS O/R. odmówił T. K. przyznania emerytury, stwierdzając, że na dzień 1 stycznia 1999 r. nie wykazał on 15-letniego okresu pracy w szczególnych warunkach. W związku z odwołaniem wnioskodawcy, Sąd Okręgowy w Przemyślu prawomocnym postanowieniem z 14 października 2014 r. sygn. akt III U 998/14 umorzył postępowanie i równocześnie przekazał wniosek o emeryturę według właściwości do ZUS O/R. celem rozpoznania zgodnie z żądaniem tj. o ustalenie prawa do emerytury pomostowej.

10 W rozpoznaniu ponownego wniosku organ rentowy wydał decyzję z 3 grudnia 2014 r. będącą przedmiotem rozpoznawanej sprawy. Do stażu pracy wykonywanej w warunkach szczególnych nie uwzględniono okresu zatrudnienia wnioskodawcy od 2 października 1989 r. do 8 stycznia 2007 r. w Spółdzielni (...) w J., a następnie w Zakładzie Produkcji (...) sp. z o.o. w J. na stanowiskach: konserwatora maszyn i urządzeń, operatora urządzeń rozdrabniających, sortujących i granulujących, wtryskarkowego i operatora urządzeń zgrzewających. Przyjęto bowiem, że brak wyszczególnienia okresów, w których wnioskodawca zajmował wskazane stanowiska uniemożliwia prawidłowe zakwalifikowanie wykonywanych przez niego prac. Ponadto w świadectwie pracy podano błędnie dział wykazu stanowisk pracy. Natomiast stwierdzono, że wnioskodawca wylegitymował się ogólnym stażem ubezpieczeniowym w wymiarze 41 lat, 8 miesięcy i 13 dni okresów składkowych i nieskładkowych. Ponadto Sąd ustalił, że T. K. z zawodu technik budowlany, 2 października 1989 r. został zatrudniony w Spółdzielni (...) w J. jako murarz w brygadzie remontowo-konserwacyjnej. W zatrudnieniu pozostawał do 30 kwietnia 2013 r., w tym czasie korzystał z urlopów bezpłatnych. 25 listopada 1991 r. został przyjęty w poczet członków spółdzielni i jego stosunek pracy przekształcił się w spółdzielczy stosunek pracy. Natomiast 5 marca 2012 r. w związku ze zmianami organizacyjnymi części przedsiębiorstwa został pracownikiem Zakładu (...) sp. z o.o. w J.. W Spółdzielni (...), a następnie w powstałej spółce funkcjonowały dwa zakłady produkcyjne: Zakład (...) oraz Zakład (...). Praca tych zakładów była zorganizowana w halach urządzonych w odrębnych budynkach. Ponadto był warsztat, kotłownia, magazyn oraz dział administracyjny. Równocześnie Sąd ustalił, że jako murarz wnioskodawca pracował jedynie przez kilka pierwszych miesięcy zatrudnienia tj. około pół roku - przy budowie hali produkcyjnej, na której zamontowano wtryskarki do produkcji tworzyw sztucznych. Równocześnie już w tym okresie pracował przy tzw. młynku do rozdrabniania (nagrzewania, topienia) odpadów produkcyjnych. W ten sposób odzyskiwano około 20% tworzywa do dalszej produkcji. Latem 1990 r. po wewnętrznym przeszkoleniu, T. K. został zatrudniony przy wtryskarkach. Od tej pory, w zasadzie nieprzerwanie do ustania zatrudnienia, swoje obowiązki wykonywał wyłącznie w Zakładzie (...). Do około 2005 r. pracował na stanowisku operatora wtryskarek tj. maszyn do przetapiania i formowania detali. Monter urządzeń formujących nakładał na wtryskarki odpowiednią formę, dla konkretnego detalu. Natomiast praca operatora polegała na obsłudze ustawionej maszyny i dodawaniu, dosypywaniu granulatu tworzyw sztucznych. Na wtryskarkach produkowano elementy do sprzętu AGD np. węże do odkurzaczy, końcówki do tych węży, szczotki, rączki do piłek. W zakładzie pracowało równocześnie 8 wtryskarek. Przez kolejne 2 lata do 2007 r. wnioskodawca pracował na tzw. rolomatach zgrzewających do produkcji worków na śmieci. Urządzenia te służyły do zgrzewania foli. Praca przy tych automatach była ściśle związana z pracą wytłaczarek, na których produkowano worki na śmieci tzw. „rękawy”. Wyprodukowane „rękawy” były zgrzewane na rolomacie. Produkcja na wytłaczarkach jak i na 4 rolomatach odbywała się bez przerwy. Była to praca w oparach tworzyw sztucznych, powstałych z topienia plastiku oraz w oparach granulatu, którego używano do produkcji detali, przy huku pracujących maszyn. Po 2007 r. w Spółdzielni zaczęły się pierwsze zmiany organizacyjne, część pracowników zwolniono, część przeniesiono do Zakładu (...). Natomiast wnioskodawca pozostał w pracy w Zakładzie (...), na bazie którego powstała później spółka tj. Zakład Produkcji (...). Powierzono mu prace mechanika-konserwatora i nastawiacza maszyn. Odpowiadał za prawidłową pracę m.in. wtryskarek oraz rolomatów. Zmieniał formy do produkcji detali na wtryskarkach, wymieniał nożyce w rolomatach. Obowiązki te wykonywał do końca 2010 r. W związku z ograniczaniem produkcji redukowano zatrudnienie. W rezultacie z końcem 2010 r. odwołujący się został przeniesiony do pracy w kotłowni jako pomocnik palacza. Obowiązki te wykonywał do ustania zatrudnienia w kwietniu 2013 r. Sąd ustalił, iż w spornym okresie zatrudnienia T. K. faktycznie pracował jako operator maszyn i urządzeń do rozdrabniania, sortowania i granulowania tworzy oraz ich zgrzewania, jako nastawiacz i konserwator tych maszyn, a także jako pomocnik palacza. Formalnie też niemal przez cały okres zatrudnienia był przypisany do brygady remontowo-budowalnej, mimo że w zasadzie od połowy 1990 r. pracował wyłącznie w Zakładzie (...), a w latach 2011-2013 r. w kotłowni. Dodatkowo Sąd przyjął, że także w okresie od 9 stycznia 2007 r. do co najmniej końca 2010 r. wnioskodawca nadal pracował w tych samych tj. warunkach szczególnych. Zmiany organizacyjne i produkcyjne zakładu pracy nie wpłynęły na istotną zmianę charakteru pracy wnioskodawcy – montera i nastawiacza m.in. wtryskarek i rolomatów. Po ustaniu zatrudnienia, od 1 grudnia 2013 r., wnioskodawca uzyskał prawo do świadczenia przedemerytalnego.

11 Dokonując powyższych ustaleń Sąd uwzględnił przede wszystkim świadectwo pracy wykonywanej w warunkach szczególnych z 15 października 2012 r., które, zdaniem sądu, odzwierciedla prawdziwe informacje, a którego treść została potwierdzona wiarygodnymi zeznaniami świadków oraz wnioskodawcy.

12 W oparciu o powyższe Sąd Okręgowy uznał odwołanie wnioskodawcy T. K. za uzasadnione. Powołując treść art. 3 ust. 1 i 3, art. 4 i art. 49 ustawy z 19 grudnia 2008 r. o emeryturach pomostowych (Dz.U. Nr 237, poz. 1656 ze zm.) przyjął, iż wnioskodawca ukończył 60 lat, wykazał 25 lat okresów składkowych i nieskładkowych, posiada wymagany okres pracy w warunkach szczególnych, w tym wykonywanej po 31 grudnia 2008r. w rozumieniu art. 32 ustawy emerytalnej i tym samym spełnia wszystkie warunki wymagane do nabycia prawa do emerytury pomostowej, określone w art. 49 w zw. z art. 4 wyżej powołanej ustawy o emeryturach pomostowych. Sąd uznał bowiem, że wnioskodawca w czasie zatrudnienia w Spółdzielni (...) w J., a następnie w Zakładzie Produkcji (...) P.’ Sp. z o.o. w J. pracował w warunkach szczególnych od 2 października 1989 r. do 8 stycznia 2007 r. oraz od 9 stycznia 2007 r. do co najmniej 31 grudnia 2010 r. na stanowisku: konserwatora maszyn i urządzeń, operatora urządzeń rozdrabniających, sortujących i granulujących, wtryskarkowego, operatora urządzeń zgrzewających, montera i nastawiacza urządzeń formujących tj. prace ujęte w wykazie A Dział IV poz. 17 Rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz. U. z 1983 r. Nr 8, poz. 43 ze zm.) – produkcja i przetwórstwo żywic i tworzyw sztucznych oraz produkcja surowców, półproduktów i środków pomocniczych stosowanych do ich produkcji i przetwórstwa, produkcja wosków i woskoli oraz w wykazie A Dział XIV poz. 25 - bieżąca konserwacja agregatów i urządzeń (…) na oddziałach będących w ruchu, w których jako podstawowe wykonywane są prace wymienione w wykazie. Ponadto Sąd przyjął, że rodzaj stanowisk pracy zajmowanych przez wnioskodawcę odpowiada też zarządzeniom resortowym. W załączniku do Uchwały Nr 106 Zarządu Centralnego Związku Spółdzielni (...) z 20 lipca 1983 r. w sprawie prac wykonywanych w szczególnych warunkach w jednostkach organizacyjnych spółdzielczości inwalidów w Wykazie A dział IV poz. 17, pkt 6, 11 i 24 wymieniono stanowiska: operatora urządzeń rozdrabniających, sortujących i granulujących, wtryskarkowego, operatora urządzeń zgrzewających, montera i ustawiacza urządzeń formujących. Natomiast w Dziale XIV poz. 25 pkt 1 wymieniono bieżącą konserwację agregatów i urządzeń (…) na oddziałach będących w ruchu, w których jako podstawowe wykonywane są prace wymienione w wykazie. Takie prace wymienione są też w Wykazie A dziale IV poz. 17 pkt 12 (operator urządzeń zgrzewających), pkt 16 (operator maszyn i urządzeń), pkt 17 (operator automatów), pkt 18 (operator urządzeń rozdrabniających, sortujących i granulujących), pkt 23 (nastawiacz maszyn i urządzeń), pkt 26 (wtryskarkowy w przemyśle) oraz dziale XIV poz. 25 pkt 1 (bieżąca konserwacja agregatów i urządzeń (…) na oddziałach będących w ruchu, w których jako podstawowe wykonywane są prace wymienione w wykazie) - zarządzenia Nr 7 Ministra Przemysłu Chemicznego i Lekkiego z dnia 7 lipca 1987 r. w sprawie prac wykonywanych w szczególnych warunkach w zakładach pracy resortu przemysłu chemicznego i lekkiego. Sąd pierwszej instancji wskazał, iż powołane wyżej przepisy nie wymagają, aby przed 1 stycznia 1999 r. prace w szczególnych warunkach lub prace w szczególnym charakterze, w rozumieniu tych przepisów były wykonywane w wymiarze co najmniej 15 lat. Przesłanka długości wymaganego stażu pracy w warunkach szczególnych lub w szczególnym charakterze określona jest w art. 4 pkt 2 powołanej ustawy. Przesłanka ta musi zostać spełniona dla uzyskania prawa do emerytury pomostowej na podstawie art. 49 ustawy, jednakże należy ją odnieść do warunku z art. 49 pkt 3 ustawy, tj. legitymowania się okresem pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, w rozumieniu art. 3 ust. 1 i 3 w dniu wejścia w życie ustawy z 19 grudnia 2008 r. o emeryturach pomostowych, tj. 1 stycznia 2009 r. Przy przyjęciu, że po 31 grudnia 2008 r. wnioskodawca nie pracował w warunkach szczególnych w rozumieniu art. 3 ust. 1 i 2 tej ustawy, możliwe jest zastosowanie rozwiązania przewidzianego w art. 49 ustawy, gdyż przed 1 stycznia 1999 r. oraz po 31 grudnia 1998r. wykonywał on stale i w pełnym wymiarze czasu pracy, zatrudnienie w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze w rozumieniu art. 32 ustawy o emeryturach i rentach z FUS i na dzień złożenia wniosku emerytalnego posiada ponad 17-letni staż pracy w tak określonych warunkach: 8 lat, 2 miesiące i 16 przed 1 stycznia 1999 r. (po wyłączeniu urlopów bezpłatnych) oraz co najmniej 10 lat po 1 stycznia 1999 r. Spełnił zatem wszystkie warunki do przyznania żądanego świadczenia.

13 W podstawie prawnej rozstrzygnięcia powołano ponadto art. 118 ust. 1 i 1a ustawy o emeryturach i rentach z FUS przyjmując, że ustalenie ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji (przeprowadzenie dowodu z dokumentacji osobowej oraz zeznań świadków i ich ocena) zwalniają organ rentowy z odpowiedzialności za opóźnienie w ustaleniu prawa do świadczenia emerytalnego wnioskodawcy, i art. 477¹⁴ § 2 k.p.c.

14 W wywiedzionej od powyższego orzeczenia apelacji, organ rentowy zarzucił naruszenie prawa materialnego, a to art. 49 ustawy z 19 grudnia 2008 r. o emeryturach pomostowych przez błędną jego wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, przez przyjęcie że wnioskodawca na dzień 1 stycznia 2009 r. wykazał konieczny do ustalenia prawa do emerytury pomostowej piętnastoletni okres pracy w szczególnych warunkach.

15 W uzasadnieniu pozwany Zakład podniósł, że zgodnie z ustaleniami Sądu Okręgowego, w okresach zatrudnienia w Spółdzielni (...) w J. wnioskodawca pracował na stanowiskach: konserwatora maszyn i urządzeń, operatora urządzeń rozdrabniających, sortujących i granulujących, wtryskarkowego, operatora urządzeń zgrzewających, montera i nastawiacza urządzeń formujących tj. wykonując prace ujęte w wykazie A Dział IV poz. 17 Rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz. U. z 1983 r. Nr 8, poz. 43 ze zm.) – produkcja i przetwórstwo żywic i tworzyw sztucznych. Stanowiska te nie zostały wymienione w załączniku nr 1 ustawy o emeryturach pomostowych. Tym samym wnioskodawca nie spełnił warunków uzasadniających przyznanie prawa do emerytury pomostowej, gdyż nie wykazał 15 lat pracy w warunkach szczególnych.

16 W konkluzji apelujący wniósł o zmianę zaskarżonego orzeczenia przez oddalenie odwołania.

17 Sąd Apelacyjny w Rzeszowie ustalił i zważył, co następuje :

18 Apelacja jest zasadna i skutkuje wydanie orzeczenia reformatoryjnego.

19 Spornym w sprawie pozostawało, czy wnioskodawca T. K. (ur. (...)) spełnia warunki do przyznania prawa do emerytury pomostowej.

20 Tytułem wstępu należy przypomnieć, iż emerytury pomostowe zostały wprowadzone do systemu ubezpieczeń społecznych ustawą z 19 grudnia 2008r. o emeryturach pomostowych (Dz.U. nr 237/2008 r. poz. 1656 ze zm. – zwanej dalej "ustawą"), która weszła w życie 1 stycznia 2009r. a dotyczy ubezpieczonych zatrudnionych w warunkach szczególnych i szczególnym charakterze, urodzonych po 31 grudnia 1948r. Emerytury regulowane powołanym aktem normatywnym zastąpiły emerytury w niższym wieku przyznawane na podstawie ustawy o emeryturach i rentach z FUS pracownikom zatrudnionym w warunkach szczególnych lub w szczególnym charakterze. Stosownie do art. 4 wskazanej ustawy, uprawnionym do emerytury pomostowej jest ubezpieczony urodzony po 31 grudnia 1948 r., legitymujący się okresem pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wynoszącym co najmniej piętnaście lat, który osiągnął wiek emerytalny wynoszący odpowiednio dla kobiet 55 lat, a dla mężczyzn 60 lat, legitymujący się okresem ubezpieczenia wynoszącym odpowiednio dla kobiet 20 lat zaś dla mężczyzn 25 lat, który przed 1 stycznia 1999 r. wykonywał pracę w szczególnych warunkach lub pracę w szczególnym charakterze w rozumieniu art. 3 ust. 1 i 3 ustawy pomostowej lub art. 32 i 33 ustawy emerytalno – rentowej, i który po 31 grudnia 2008 r. wykonywał pracę w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze w rozumieniu art. 3 ust. 1 i 3 ustawy oraz rozwiązał stosunek pracy. Z kolei art. 49 ustawy zmienia wymagania konieczne do uzyskania emerytury pomostowej dla osób niespełniających warunku z art. 4 pkt 6, zwalniając je z konieczności świadczenia po 31 grudnia 2008r. pracy w warunkach szczególnych lub w szczególnym charakterze, w rozumieniu art. 3 ust.1 i 3 tej ustawy, wprowadzając jednak w to miejsce wymóg, aby osoba ubiegająca się o to świadczenie spełniała w dniu wejścia w życie ustawy ( 1 stycznia 2009r.) warunek posiadania co najmniej 15 lat pracy w wyżej określonych warunkach, w rozumieniu art. 3 ust. 1 i 3. Warunek ten został jasno wyrażony, wynika wprost z literalnego brzmienia art. 49 pkt 3 ustawy i jest zgodny z jej celem. Przypomnieć należy, że definiując w art. 3 ustawy o emeryturach pomostowych prace w szczególnych warunkach ustawodawca przyjął, że są to prace związane z czynnikami ryzyka, które z wiekiem mogą z dużym prawdopodobieństwem spowodować trwałe uszkodzenie zdrowia, wykonywane w szczególnych warunkach środowiska pracy, determinowanych siłami natury lub procesami technologicznymi, które mimo zastosowania środków profilaktyki technicznej, organizacyjnej i medycznej stawiają przed pracownikami wymagania przekraczające poziom ich możliwości, ograniczony w wyniku procesu starzenia się jeszcze przed osiągnięciem wieku emerytalnego, w stopniu utrudniającym ich pracę na dotychczasowym stanowisku. Wykaz tych prac określa załącznik nr 1 do ustawy o emeryturach pomostowych. Z kolei definiując pojęcie prac o szczególnym charakterze ustawodawca przyjął, że są to prace wymagające szczególnej odpowiedzialności oraz szczególnej sprawności psychofizycznej, których możliwość należytego wykonywania w sposób niezagrażający bezpieczeństwu publicznemu, w tym zdrowiu lub życiu innych osób, zmniejsza się przed osiągnięciem wieku emerytalnego na skutek pogorszenia sprawności psychofizycznej, związanego z procesem starzenia się. Wykaz takich prac określa załącznik nr 2 do ustawy. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że wykaz prac określonych w art. 3 ust. 1 i 3 jest zamknięty i nie podlega uzupełnieniu, co oznacza, że cech pracy "o szczególnym charakterze" lub "w szczególnych warunkach" nie mogą posiadać inne prace, choćby sposób ich wykonywania i ich jakość mogła obniżyć się z wiekiem (vide: wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 29 czerwca 2011 roku, IV SA/Po 335/11, publ. LEX nr 863891). Pogląd ten podziela również tutejszy Sąd. Powyższe oznacza, że osoba ubiegająca się o emeryturę pomostową, która legitymuje się stażem pracy w szczególnych warunkach ustalonym według przepisów ustawy emerytalno - rentowej (tj. art. 32 i następne) może nabyć prawo do tej emerytury na podstawie art. 49 ustawy o emeryturach pomostowych jedynie wówczas, gdy staż jej pracy można równocześnie kwalifikować jako pracę w szczególnych warunkach lub o szczególnych charakterze ujętą w wykazach prac stanowiących załącznik nr 1 lub 2 do wskazanej ustawy. Innymi słowy brak jest podstaw do przyznania emerytury pomostowej ubezpieczonemu, którego dotychczasowy okres pracy nie jest okresem pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze w rozumieniu ustawy o emeryturach pomostowych. To ostatnie określenie oznacza okres pracy wskazany w tych przepisach bez wliczania do niego tak określonych warunków zatrudnienia w rozumieniu art. 32 i art. 33 ustawy o emeryturach i rentach z FUS (vide : wyrok Sądu Najwyższego z 13 marca 2012 r. sygn. II UK 164/11 oraz z 4 września 2012r. sygn. akt I UK 164/12, wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 13 marca 2014r. III AUa 3489/12). W uzupełnieniu powyższego wywodu nadmienić należy, że w ust. 7 art. 3 ustawy o emeryturach pomostowych wskazano, że za pracowników wykonujących prace w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze uważa się również osoby wykonujące przed dniem wejścia w życie ustawy (a więc przed 1 stycznia 2009 roku) prace w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze w rozumieniu art. 3 ust. 1 i 3 ustawy lub art. 32 i art. 33 ustawy o emeryturach i rentach z FUS, niemniej jednak w art. 4 pkt. 6 oraz w art. 49 pkt. 3 ustawy emeryturach pomostowych ustawodawca zawarł odesłanie wyłącznie do art. 3 ust. 1 i ust. 3 tej ustawy.

21 Odnosząc powyższe do rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że w postępowaniu sądowym w pierwszej kolejności ustalenia wymagało, czy T. K. po 31 grudnia 2008r. wykonywał pracę w szczególnych warunkach w rozumieniu art. 3 ust. 1 i 3 ustawy o emeryturach pomostowych. Ta bowiem okoliczność warunkowała przyjęcie normy prawnej według której winna być dokonana ocena uprawnień wnioskodawcy do żądanego świadczenia. Sąd Okręgowy ustalił, iż po 8 stycznia 2007r. ( do końca 2010r.) odwołujący się wykonywał obowiązki montera i nastawiacza maszyn i urządzeń przy produkcji tworzyw sztucznych, wykonując tym samym pracę w warunkach szczególnych o której stanowi art. 32 ustawy o emeryturach i rentach z FUS, co oznacza, iż nie pracował on w szczególnych warunkach, ani w szczególnym charakterze w rozumieniu art. 3 ust. 1 i 3 ustawy o emeryturach pomostowych. Rodzaj wykonywanych wówczas przez wnioskodawcę prac nie został bowiem ujęty w wykazie prac w szczególnych warunkach jak i w wykazie prac o szczególnym charakterze, stanowiących odpowiednio załączniki nr 1 i nr 2 do ustawy. Powyższe ustalenie przesądza z kolei, że wnioskodawca nie spełnia określonej w art. 4 pkt. 6 przesłanki przyznania prawa do emerytury pomostowej, co skutkowało koniecznością dalszej oceny jego uprawnień pod kątem spełnienia przesłanek wymienionych w art. 49 ustawy, o których mowa wyżej, a w szczególności przesłanki legitymowania się do 1 stycznia 2009 r. piętnastoletnim stażem pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze w rozumieniu art. 3 ust. 1 i 3 ustawy.

22 Zdaniem tut. Sądu, wykonywane przez wnioskodawcę prace przyporządkowane przez Sąd Okręgowy do wykazu A Działu IV poz. 17 Rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz. U. z 1983 r. Nr 8, poz. 43 ze zm.) – produkcja i przetwórstwo żywic i tworzyw sztucznych oraz produkcja surowców, półproduktów i środków pomocniczych stosowanych do ich produkcji i przetwórstwa, produkcja wosków i woskoli oraz do wykazu A Działu XIV poz. 25 - bieżąca konserwacja agregatów i urządzeń (…) na oddziałach będących w ruchu, w których jako podstawowe wykonywane są prace wymienione w wykazie, nie stanowiły prac, o których mowa w załączniku nr 1 lub 2 do ustawy o emeryturach pomostowych, a tym samym w myśl art. 3 ust. 1 i 3 tej ustawy, nie mogą być kwalifikowane jako okresy pracy w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze. Słuszny jest zatem zarzut apelacji niewykazania przez wnioskodawcę piętnastoletniego okresu pracy w warunkach szczególnych lub o szczególnym charakterze w rozumieniu wyżej powołanego przepisu, a tym samym niespełnienia przesłanki określonej w art. 49 pkt 3 ustawy.

23 Reasumując, skoro wnioskodawca, po 31 grudnia 2008 r. nie wykonywał pracy w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze w rozumieniu art. 3 ust. 1 i ust. 3, a dalej nie wykazał, aby na dzień wejścia w życie ustawy o emeryturach pomostowych tj. 1 stycznia 2009r. legitymował się co najmniej piętnastoletnim kwalifikowanym stażem pracy, o którym mowa w przepisach tej ustawy, przyjąć należy, że nie spełnia on warunków do przyznania prawa do przewidzianego - powołanym wyżej aktem normatywnym - świadczenia.

24 Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w sentencji - na podstawie art. 386 § 1 kpc.

25 Z.:

26 (...):

27 (...)

28 (...)

29 (...)