Postanowienie Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z dnia 15 lutego 2013 r., I ACz 92/13

postanowienie Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z dnia 15 lutego 2013 r., I ACz 92/13

Tekst

POSTANOWIENIE

1 Dnia 15 lutego 2013 r.

2 Sąd Apelacyjny w Poznaniu, Wydział I Cywilny

3 w następującym składzie:

4 Przewodniczący: SSA Ewa Staniszewska (spr.)

5 Sędziowie: SA Małgorzata Mazurkiewicz-Talaga

6 SA Marek Górecki

7 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 15 lutego 2013 r.

8 sprawy z powództwa I. F.

9 przeciwko J. M. i W. M.

10 o zapłatę

11 na skutek zażalenia powódki

12 na zarządzenie przewodniczącego w Sądzie Okręgowym w Poznaniu z dnia 16 października 2012 r., sygn. akt I C 2655/12

13 postanawia:

14 uchylić zaskarżone zarządzenie.

15 M. Mazurkiewicz-Talaga E. Staniszewska M.Górecki

Uzasadnienie

16 Zaskarżonym zarządzeniem przewodniczący zwrócił pozew uzasadniając to tym, że powódka pomimo wezwania nie uzupełniła wszystkich jego braków formalnych. Nie wskazała bowiem w jaki sposób dokonała wyliczenia wysokości żądania i na jakiej podstawie domaga się zapłaty dochodzonej od pozwanych kwoty solidarnie.

17 W zażaleniu na to zarządzenie powódka wskazała w jaki sposób dokonała wyliczenia dochodzonej kwoty oraz podała, że domaga się od pozwanych zapłaty żądanej sumy solidarnie, gdyż jako współwłaściciele nieruchomości ponoszą solidarną odpowiedzialność za niezgodne z prawem działalnie.

18 Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:

19 Zażalenie okazało się celowe.

20 Żądanie „sprecyzowania” roszczenia poprzez wskazanie w jaki sposób powódka wyliczyła dochodzoną pozwem kwotę oraz dlaczego żądania swojego od pozwanych dochodzi solidarnie, dotyczy materii zasadności powództwa, a nie wymogów formalnych pozwu, określonych w art. 187 § 1 k.p.c. Ewentualne uznanie, że powódka nie uczyniła zadość temu wezwaniu może skutkować oddaleniem powództwa w całości lub części z uwagi na jego nieudowodnienie (w całości lub odpowiedniej części), natomiast nie mogło stanowić podstawy zwrotu pozwu w trybie art. 130 § 2 k.p.c. (por. wyrok Sądu Najwyższego z 20 lipca 2005 r., II CK 778/04, LEX nr 189317).

21 Mając powyższe na uwadze, Sąd Apelacyjny na podstawie art. 386 § 1 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 uchylił zaskarżone zarządzenie.

22 M. Mazurkiewicz-Talaga E. Staniszewska M.Górecki