Postanowienie Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z dnia 27 lutego 2013 r., III AUz 23/13

postanowienie Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z dnia 27 lutego 2013 r., III AUz 23/13

Tekst

1 Sygn. akt III AUz 23/13

POSTANOWIENIE

2 Dnia 27 lutego 2013 r.

3 Sąd Apelacyjny w Poznaniu – III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych

4 w składzie:

5 Przewodniczący:

6 SSA Ewa Cyran

7 Sędziowie:

8 SSA Iwona Niewiadowska-Patzer (spr.)

9 del. SSO Wiesława Stachowiak

10 Protokolant:

11 inspektor ds. biurowości Beata Tonak

12 po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym

13 sprawy z wniosku D. W.

14 przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w P.

15 podleganie ubezpieczeniu społecznemu

16 na skutek zażalenia odwołującego D. W.

17 na postanowienie Sądu Apelacyjnego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Poznaniu

18 z dnia 6 września 2012 r. sygn. akt III AUa 171/12

19 p o s t a n a w i a :

20 oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

21 Postanowieniem z dnia 6 września 2012r. Sąd Apelacyjny w Poznaniu oddalił wniosek D. W. o wyłączenie sędziów SSA Marka Borkiewicza i SSA Marii Michalskiej – Goźdź od rozpoznania sprawy III AUa 171/12.

22 W zażaleniu na powyższe postanowienie odwołujący wniósł o jego zmianę i uwzględnienie jego wniosku o wyłączenie sędziów, zarzucając naruszenie przepisów art. 48 § 1 pkt 1 k.p.c. i art. 49 k.p.c.

23 Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:

24 Zażalenie podlega oddaleniu jako bezzasadne.

25 Słusznie uznał Sąd Apelacyjny w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, że brak podstaw do wyłączenia sędziów SSA Marka Borkiewicza i SSA Marii Michalskiej - Goźdź od rozpoznania sprawy III AUa 171/12.

26 Zamknięty katalog przyczyn wyłączenia sędziego z mocy ustawy zawiera art. 48 § 1 k.p.c., zgodnie z którym sędzia jest wyłączony:

27 1)w sprawach, w których jest stroną lub pozostaje z jedną ze stron w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziaływa na jego prawa lub obowiązki;

28 2)w sprawach swego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia;

29 3)w sprawach osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli;

30 4)w sprawach, w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem albo był radcą prawnym jednej ze stron;

31 5)w sprawach, w których w instancji niższej brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jako też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator;

32 6)w sprawach o odszkodowanie z tytułu szkody wyrządzonej przez wydanie prawomocnego orzeczenia niezgodnego z prawem, jeżeli brał udział w wydaniu tego orzeczenia.

33 Niewątpliwie w niniejszej sprawie nie zaistniała żadna z wymienionych wyżej przyczyn.

34 W szczególności nie zachodzi przesłanka pozostawania przez sędziów w takim stosunku prawnym ze stroną, że wynik sprawy oddziaływa na ich prawa lub obowiązki, zgodnie z art. 48 § 1 pkt 1 k.p.c. Skarżący nie wskazał żadnego stosunku prawnego łączącego go z sędziami (wynikającego przykładowo z umowy cywilnoprawnej, czy umowy o pracę), a jedynie powoływał się na okoliczność, że sędziowie rozpoznawali zażalenie w jego sprawie. Okoliczność ta nie tworzy jednak między sędziami a stroną żadnego stosunku prawnego.Ponadto brak jest okoliczności, które mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności wymienionych sędziów w niniejszej sprawie, zgodnie z art. 49 k.p.c. Sąd Najwyższy wielokrotnie wskazywał, że nie uzasadnia wyłączenia, reprezentowana przez sędziego, odmienna od poglądu strony ocena prawna (postanowienie SN z dnia 20 lutego 1976 r., II CZ 8/76). Zarzuty dotyczące wydanego w sprawie orzeczenia bądź opierające się na naruszeniu przepisów procesowych w toku postępowania mogą uzasadniać wniesienie środka odwoławczego, a nie wniosku o wyłączenie sędziego (postanowienie SN z dnia 26 marca 1997 r., III AO 5/97, OSNP 1997, nr 24, poz. 502; postanowienie SN z dnia 8 marca 1972 r., I PZ 9/72). Okoliczność, że sędzia orzekał już w innych sprawach z udziałem składającego wniosek oraz że, w ocenie wnioskującego, sąd w tych sprawach niewłaściwie stosował przepisy prawa, nie może być uznana za okoliczność, która, w rozumieniu art. 49 k.p.c., mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności tego sędziego w danej sprawie (wyrok SN z dnia 25 listopada 2011 r., II CSK 182/11). W celu przeciwdziałania ewentualnym naruszeniom prawa zaistniałym przy wydawaniu orzeczeń, ustawodawca przewidział bowiem środki odwoławcze.

35 W konsekwencji fakt, że wymienieni sędziowie rozpoznali zażalenie odwołującego w sposób – w ocenie skarżącego – dla niego niekorzystny, nie może uzasadniać ich wyłączenia w niniejszej sprawie.

36 Reasumując - nie zaistniały ani okoliczności wymienione w art. 49 k.p.c. ani w art. 48 § 1 k.p.c., a tym samym zaskarżone postanowienie oddalające wniosek o wyłączenie sędziów należało uznać za prawidłowe. W tym stanie rzeczy Sąd Apelacyjny na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. i art. 394 ²k.p.c. orzekł jak w sentencji.

37 /SSA Iwona Niewiadowska-Patzer/ /SSA Ewa Cyran/ /del. SSO Wiesława Stachowiak/